اثر مقادیر مختلف کمپوست عدسک آبی و پوتریسین بر برخی صفات رویشی و فیزیولوژیکی سنبل ایرانی

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 گروه علوم باغبانی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

3 گروه علوم باغبانی، دانشکده علوم زراعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

doi
10.22034/saps.2024.60903.3195
چکیده

مقدمه و اهداف: استفاده از ترکیبات آلی و گیاهان محلی که در طی سال های زیادی در یک منطقه رشد کرده و دردسترس هستند در کاهش اثرات مخرب کودهای شیمیایی و کاهش هزینه تولید موثر می­باشد. با توجه به بالا بودن هزینه پیت ماس مورد استفاده در تولید گیاهان زینتی هدف از پژوهش حاضر امکان سنجی استفاده از کمپوست عدسک آبی جایگزین پیت ماس در بستر کشت سنبل ایرانی (Hyacinthus orientalis) بود. مواد و روش­ها: آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار روی گیاه سنبل ایرانی انجام شد. فاکتور اول کمپوست تهیه شده از گیاه عدسک آبی (0، 25، 50 و 75 درصد جایگزین پیت ماس در بستر شاهد) و فاکتور دوم غلظت­های مختلف پوتریسین (0، 1و 2 میلی­مولار) بود. تیمار شاهد ترکیب پیت ماس و پرلیت  (به نسبت 2 به 1 حجمی) در نظر گرفته شد. یافته­ها: با توجه به نتایج به دست آمده بیشترین تعداد گلچه در بستر شاهد، 25 درصد کمپوست بدون پوتریسین، بستر شاهد با پوتریسین 2 میلی­مولار و75 درصد کمپوست بدون پوتریسین ثبت شد. بیشترین تعداد برگ در بستر کشت شاهد و پوتریسین یک میلی­مولار، کمپوست 75 درصد در هر دو پوتریسین یک و دو میلی مولار مشاهده شد. تعداد سوخک تشکیل شده در بستر شاهد، 25 درصد کمپوست در ترکیب با پوتریسین دو میلی­مولار و کمپوست 50 درصد در حضور یک و دو میلی مولار پوتریسین در حداکثر بود. در کمپوست 50 درصد در ترکیب با پوتریسین یک میلی­مولار بیشترین مقدار کارتنوئید ثبت شد. بیشترین مقدار نیتروژن موجود در برگ در کمپوست 25، 50 و 75 درصد در ترکیب با یک میلی­مولار پوتریسین و کمپوست 50 درصد بدون پوتریسین بود. بیشترین میزان فسفر مربوط به بستر کشت شاهد و پوتریسین یک میلی­مولار بود. نتیجه­گیری: با وجود بالا بودن صفات رویشی و زایشی از جمله تعداد گل و برگ در بستر کشت شاهد، نتایج این پژوهش نشان داد کمپوست عدسک آبی نیز در درصدهای مختلف از جمله 50 و 75 درصد و در ترکیب با پوتریسین یک و دو میلی­مولار در بهبود برخی صفات مورد بررسی در گیاه سنبل ایرانی موثر بوده است.