ارزیابی رادیوگرافی شاخصهای کمّی مؤثر در تشخیص بیماری لامینایتیس قبل و بعد از اصلاح سم در اسبهای سالم
نویسندگان
1 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه بهداشت و کنترل مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jvr.2022.337408.3228چکیده
زمینۀ مطالعه: اسب از دیدگاه اقتصادی و عاطفی حیوانی ارزشمند میباشد و در فعالیتهای مختلف خصوصاً فعالیتهای ورزشی مورد استفاده قرار میگیرد. بنابراین توجه به سلامت و ارزیابی عملکرد اندامهای حرکتی حیوان بسیار حائز اهمیت میباشد. یکی از بیماریهای شایع در اندام حرکتی اسب لامینایتیس است. لامینایتیس یکی از بیماریهای بسیار مهم بافت لامینای سم در اسبها میباشد که منجر به لنگش میشود. در تشخیص این بیماری در کنار علائم بالینی، ارزیابی شاخصهای رادیوگرافی از اهمیت ویژهای برخوردار است.هدف: پیش بینی میشود که بررسی میزان اثرگذاری اصلاح سم بر روی شاخصهای کمی رادیوگرافی سم در تشخیص بیماری لامینایتیس کمک کننده باشد، بنابراین در مطالعه حاضر به ارزیابی تغییرات پنج شاخص کمّی مؤثر در تشخیص رادیوگرافی بیماری لامینایتیس قبل و بعد از اصلاح سم پرداخته شده است.روشکار: در مطالعه حاضر از 11 نمونه اسب که از نظر بالینی سالم هستند به منظور تهیه رادیوگراف استفاده شد. از سم هر دو اندام قدامی اسبهای مورد مطالعه دو رادیوگراف با نماهای جانبی- میانی و پشتی- کف دستی قبل و بعد از اصلاح سم تهیه شد و شاخص های کمّی مؤثر در تشخیص لامینایتیس با استفاده از نرم افزار Marco DICOM Viewer در رادیوگرافهای قبل و بعد از اصلاح سم اندازهگیری و مورد ارزیابی آماری قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 24 انجام شد. برای تجزیه و تحلیل دادههای کمّی از آزمون (Paired T test) استفاده و 05/0 P≤معنیدار در نظر گرفته شد.نتایج: براساس یافتههای حاصل از مطالعه حاضر در مورد شاخص D-founder اندام قدامی راست و چپ قبل و پس از اصلاح سم اختلاف معنیداری مشاهده نشد و در مورد چهار شاخص دیگر مورد مطالعه که شامل ضخامت بین سطح پشتی بند سوم تا سطح پشتی سم، زاویه بین سطح پشتی بند سوم و سطح پشتی سم، ضخامت کف سم و نسبت بین ضخامت سطح پشتی بند سوم با بیشترین طول بند سوم انگشت در هر اندام قبل و پس از اصلاح سم اختلاف آماری معنیداری مشاهده شد.نتیجهگیری نهایی: برای تشخیص و قضاوت درست در مورد عارضه لامینایتیس به وضعیت سم در هنگام تهیه تصاویر رادیوگرافی باید توجه ویژهای شود زیرا در صورتیکه بافت شاخی سم در وضعیت نامناسبی باشد امکان اختلال در تشخیص رادیوگرافی وجود خواهد داشت به عبارت دیگر اگر اصلاح سم انجام نشده باشد و یا بهصورت نادرست انجام شده باشد میتواند در تشخیص دقیق رادیوگرافی اختلال ایجاد کند.