بررسی تطبیقی فضاهای عمومی ویژه زنان با فضاهای عمومی شهری در میزان پاسخگویی به نیازهای بانوان نمونه موردی: پارک آب و آتش و بوستان بهشت مادران تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه هنر تهران
2 کارشناس ارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه هنر تهران
doi
10.22059/jfaup.2015.56368چکیده
زنان به عنوان نیمی از بهرهبرداران فضاهای عمومی، حق دارندهمانندمردان از فضاهای عمومی شهری استفاده کنند.اما از آنجاییکه نوع نیازها، نحوه ادراک محیط و در نتیجه الگوهای رفتاری زنان و مردان در فضاهای عمومی، تفاوتهای معناداری دارند، لذا نادیدهانگاشتن تفاوتها میتواند حضور زنان را در فضاهای عمومی محدود نماید. ایجاد فضاهای ویژهی بانوان با هدف رفع نیازها و کاهش محدودیتهای زنان، یکی از رویکردهای جدید برای تامین رضایت و امنیت بیشتر زنان در فضاهای شهری است. هدف پژوهش، بررسی عملکرد فضاهای عمومی ویژهی زنان در میزان پاسخگویی به نیازهای زنان در مقایسه با دیگر فضاهای عمومی میباشد. بدین منظور معیارهای فضاهای عمومی موفق برمبنای سازگاری با نیازهای زنان، تدوین و دریک فضای عمومی ویژه بانوان (بهشتمادران) و یک فضای عمومی همهشمول (پارک آب و آتش) با بکارگیری روش تحلیل کیفی (تحلیلمحتوا) و کمّی (SPSS و Excel) مورد سنجش قرارگرفتهاند. نتایج نشان میدهد علیرغم نقش منطقهای بوستان بهشت مادران، این بوستان در مقیاس محلی عمل کرده و به فضایی کارکردی جهت فعالیتهای ورزشی با آزادی پوشش، تقلیل یافتهاست. همچنین با محدودبودن وقت زنان در انجام فعالیتهای اختیاری و اجتماعی، تداوم استفاده از فضاهای عمومی ویژه، موجب کاهش زمان حضور زنان در دیگر فضاهای عمومی و کمرنگشدن نقش و حضور آنان در شهر میشود. بهنظرمیرسد فضاهای ویژهی بانوان درپاسخگویی به نیازهای اجتماعی زنان با مشکل مواجه است.