فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کاشت پاییزه چغندرقند کارایی مصرف آب و مزیت‌های زراعی بیشتری نسبت به کاشت بهاره دارد. به منظور بررسی امکان کاشت پاییزه دو رقم چغندر قند و مقایسه عملکرد ریشه آنها پژوهشی در دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان طی دو سال زراعی (98-97 و 97-1396) انجام شد. این پژوهش در قالب طرح اسپلیت فاکتوریل با سه تکرار اجراء گردید. فاکتور اصلی دارای دو سطح و شامل آرایش کاشت 50-50 (P1)، 50-25 (P2)، و فاکتورهای فرعی شامل دو رقم چغندر قند پاییزه (روزاگولد و چیمنه) و چهار سطح کود (F1: کاربرد 300 کیلوگرم در هکتار نیتروژن (شاهد)، F2: کاربرد 270 کیلوگرم در هکتار نیتروژن و محلول‌پاشی سولفات روی، F3: کاربرد 240 کیلوگرم در هکتار نیتروژن و محلول‌پاشی سولفات روی، F4: کاربرد 210 کیلوگرم در هکتار نیتروژن و محلول‌پاشی سولفات روی) با محلول‌پاشی سولفات روی به میزان 5 در هزار می‌باشد. رقم روزاگولد با تیمار F2 به طور معنی‌داری (P<0.01) باعث افزایش نرخ فعال فتوسنتز گردید. بیشترین میزان هدایت روزنه‎ای در آرایش کاشت P1 با رقم روزاگولد مشاهده گردید. بالاترین میزان CGR (16 گرم/ مترمربع/ روز) و عملکرد ریشه (98/70 تن در هکتار) از آرایش کاشت P1، رقم روزاگولد و سطح کود F2 به دست آمد. با توجه به نتایج به دست آمده می‌توان اظهار داشت، محلول‌پاشی سولفات روی توان جبران کاهش مصرف نیتروژن به میزان 10 درصد، بدون کاهش عملکرد و کیفیت چغندر قند پاییزه را دارد.