تحلیل شکاف میان برنامه ریزی و مدیریت اجرای اسکان در برنامه های گردشگری شهری مورد مطالعه: طرح ایجاد و بهسازی اقامت زائران در شهر مشهد
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد مدیریت شهری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jfaup.2015.56373چکیده
موضوع اسکان گردشگران، خصوصاً در شهرهایی که به عنوان مقاصد پرجاذبه گردشگری شناخته میشوند، همواره چالشهایی را برای مدیریت شهری ایجاد کرده است. لذا ضروریست تا به عنوان بخشی از نظام برنامهریزی شهری، در عمل بررسی شود. هدف از این تحقیق، ارائه تحلیلی از شکاف میان برنامهریزی و مدیریت اجرای برنامههای اسکان گردشگری است که بطور خاص به بررسی طرح "ایجاد و بهسازی مکانهای مناسب برای اقامت زائران کم درآمد در مشهد" میپردازد. این طرح از سال 1388 در منطقه ثامن به مرحله اجرا درآمده است. مطالعه حاضر با استفاده از روش بازبینی پیرس، اجرای این طرح را در یک دوره سه ساله بررسی میکند تا تحلیلی از عوامل ناکارآمدی آن ارائه دهد. یافتههای تحقیق نشان میدهد پیمایش و تحلیل ناکافی مولفههای کلیدی توسط برنامهریزان، پیشبینی نادرست برنامهریزان و آگاهی اندک آنها از تجارب عملی، مدیریت راهبردی ناکارآمد و انحراف از طرح، عدم تعهد مدیریتهای طرح به اجرای طرح، و عدم جذب سرمایهگذاری بخش خصوصی، از عوامل مهم شکاف میان برنامهریزی و اجرای طرح مذکور میباشند که موجب کندی و در نهایت تعلیق طرح شده است.