گونهشناسی پهنههای شکلگیری مسکن در سکونتگاههای روستایی ایران در تعامل با عوامل محیطی
نویسندگان
1 استادیار مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی تهران
doi
10.22059/jfaup.2015.55698چکیده
این مقاله بهدنبال ارائه حوزهبندی جغرافیایی (پهنهبندی مکانی) در سطح کشوربهمنظور شناسایی پهنههایی که در آن گونههای همسان مسکن روستایی استقرار یافتهاند، است. گونه، زبان مشترک و حاصل خردجمعی در پاسخگویی به مسائل محیط پیرامونی است درطول زمان حفظ شده و تداوم یافته است. گردآوری اطلاعات موجود در زمینه شناخت گونههای مسکن به تفکیک استانها و در یک قالب تعریف شده، انجام شد. بهموازات آن، شناسایی عوامل مؤثر بر شکلگیری گونههای مسکن و همپوشانی آنها، تفکیک مکانی پهنههای مختلف سرزمینی ایران را ارائه نمود. تطابق اطلاعات گونهشناسی و نقشههای پهنهبندی مکانی عوامل مؤثر بر شکلگیری مسکن، منجر به شناخت رابطه علّی شکلگیری گونههای مسکن به تفکیک استانهای کشور شد. مرحله بعد، گذر از مرزبندی سیاسی، تجمیع اطلاعات و شناخت کانونهای شکلگیری گونههای مسکن، طیف تغییرات و گونههای مبدل حاصل از آن و البته رفع نواقص اطلاعاتی با کمک مطالعات میدانی بود. پهنه سرزمینی ایران از نظر مشابهت گونههای کالبدی مسکن به هشت حوزه کلان تقسیم شد که هریک دارای کانونی اصلی و طیف تغییراتی درونی بودند. در ادامه، در هر یک از حوزههای فوق، گونههای مسکن در رابطه علّی با زمینه شکلگیری آن تشریح شده و طیف تغییرات آن بررسی شد و مهمترین مشخصههای آن در تعامل با عوامل محیطی ارائه شد.