پوششهای سبک برای حیاط مرکزی ابنیهی تاریخی ایران؛ نقد وضع موجود و ارائهی الگوهای پیشنهادی
نویسندگان
1 مدرس دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jfaup.2014.55400چکیده
حیاط مرکزی بسیاری از ابنیهی تاریخی کشورمان در حال حاضر بهدلیل اعطای عملکردهای نوین و یا گسترش فضاهای جمعی در حیاط نمونههای باززندهسازی شده، با سقفهایی سبک پوشیده شدهاند که اغلب دارای جزییاتی ضعیف، اجرایی نامناسب و منظری نازیبا هستند و به دلیل عدم امکان برچیدهشدن آسان و سریع، جایگاه و مفهوم معماری درونگرا با حیاطهای باز مرکزی را از بین بردهاند. این مقاله در ابتدا بهشکلی اجمالی سابقهی پوششهای سبک در فضاهای باز و حیاطهای مرکزی بناهای کشورمان را معرفی میکند. سپس به بررسی، آسیبشناسی و تحلیل چند نمونهی داخلی و پس از آن به معرفی و بررسی چند نمونهی موفق بینالمللی می پردازد. سپس از بین تجارب بررسی شده جنبههای هماهنگ با خصوصیات کالبدی و فرمی ابنیهی تاریخی ما با اضافه نمودن پارامترهایی تکمیل و به نمونههایی گسترده و متنوعتر تعمیم داده میشوند. این نمونهها بهصورت الگوهای طراحی پوششهای سبک برای حیاط مرکزی ابنیهی تاریخی ایران در جداول تحلیلی ارائه میشوند. این الگوها توسط تصاویری که معرف طرح کلی ساختاری و هندسی این پوششها میباشند در جداول آمدهاند. پیشنهاداتی که از تحلیل و بررسی نمونههای داخلی بهدست میآیند به الگوهای قابل برپایی و برچیدن پرداخته و پیشنهادات دیگر، الگوهای پوششهای تغییرپذیر را معرفی می کنند.