فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف: هدف از این مطالعه، ارزیابی پاسخ کاملینا به کاربرد سطوح کمپوست، آهن و روی بر عملکرد و برخی ویژگی­های فیزیولوژیکی این گیاه می­باشد.   مواد و روشها: این  بررسی در سال زراعی 1401-1400 در دو منطقه زهک و زاهدان انجام شد. آزمایش به صورت کرت­های خرد شده در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با 3 تکرار در  پژوهشگاه زابل (زهک) و مزرعه تحقیقاتی دانشگاه سیستان و بلوچستان (زاهدان) اجرا گردید. عامل اصلی شامل 4 سطح کمپوست (0، 10، 20 و 30 تن در هکتار) و عامل فرعی شامل 4 سطح محلول پاشی کود ریزمغذی (عدم کاربرد، آهن به میزان دو در هزار، روی به میزان سه در هزار و آهن+روی) بود. تیمار کمپوست قبل از کشت برای هر کرت محاسبه شده و با خاک مخلوط و محلول­پاشی آهن و روی در دو مرحله (پنجه­دهی و قبل از ساقه­روی) انجام شد.   یافته­ها: نتایج نشان داد که بیشترین تعداد شاخه (5/4)، قطر ساقه اصلی (24/9 میلی متر)، تعداد دانه در خورجین (6/17)، وزن 1000 دانه (135/1 گرم)، عملکرد بیولوژیک (5/4401 کیلوگرم در هکتار)، شاخص برداشت (9/28) و درصد روغن (3/26) از سطح 30 تن در هکتار کمپوست و محلول پاشی توام آهن و روی، بیشترین عملکرد دانه (3/1270 کیلوگرم بر هکتار) و تعداد خورجین اصلی (71) از زهک و کاربرد سطح 30 تن در هکتار کمپوست و محلول پاشی توام آهن و روی حاصل گردید. عملکرد دانه در زهک و  زاهدان به ترتیب 8/33 و 8/38 درصد  نسبت به شاهد (عدم کاربرد کمپوست و محلول پاشی آهن و روی) و درصد روغن با کاربرد 30 تن در هکتار کمپوست و محلول پاشی توام آهن و روی 2/45 درصد افزایش یافته است.   نتیجه­گیری: کاربرد کمپوست در ترکیب با مصرف آهن و روی می تواند عملکرد دانه کاملینا را افزایش دهد. همچنین شرایط اکولوژیکی شهرستان زهک جهت تولید دانه کاملینا مناسب تر از شهرزاهدان می باشد.