تحلیل بعد کالبدی حس تعلق به مکان در خانههای سنتی و مجتمعهای مسکونی امروزی
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیئت علمی دانشکده معماری پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران
2 دکتری معماری، عضو هیئت علمی دانشکده فنی مهندسی دانشگاه یاسوج
3 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج
doi
10.22059/jfaup.2014.55409چکیده
مقاله حاضر با طرح این پرسش که چرا رنگ تعلق از چهره خانههای امروزی برگرفته شده است، آغاز میگردد. برای پاسخ به این سوال، نمونههایی از خانههای سنتی دارای سکنه و مجتمعهای مسکونی جدید در شهر شیراز انتخاب شدند. با روش بررسی های اسنادی و میدانی، دیدگاههای مختلف ساکنین خانهها طی پرسشنامههایی در حیطه عناصر کالبدی حس تعلق مکان جمع آوری گردید و با نرم افزار (spss) تحلیل شد. نتایج نشان داد که حس تعلق کالبدی مکان در خانههای سنتی در مقایسه با مجتمعهای جدید بیشتر است. این تعلق در عناصر کالبدی، در دو ویژگی شکل و اندازه عناصر (شامل؛ شکل و اندازه حیاط، شکل و اندازه ایوان یا سردر، نورگیری و شکل در و پنجره) و بافت و تزئینات (شامل؛ تزئینات حیاط، نما و فضای داخل) در خانههای سنتی بیشتر نمود مییابد. اما ویژگی روابط و چیدمان (شامل؛ دسترسی از نشیمن به سایر فضاهای خانه و دسترسی از خیابانی که خانه در آن قرار دارد به محیط داخل خانه) در مجتمعهای مسکونی جدید دارای میانگین بالاتری نسبت به خانههای سنتی است. نهایتاً این نتیجه حاصل آمد که در مجتمعهای جدید، با الگو برداری از خانههای سنتی و با در نظر گرفتن حیاط و تزئینات درون و برون، میتوان احساس تعلق کالبدی ساکنین را افزایش داد.