تاثیر محلولپاشی سلنیم بر ویژگیهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی رزماری تحت تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد باغبانی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 گروه علوم باغبانی و فضای سبز، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22034/csrar.2021.257878.1069چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر محلولپاشی سلنیم بر ویژگیهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی رزماری تحت تیمارهای آبیاری، آزمایشی در سال 97-1396 در گلخانه پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل تیمارهای آبیاری در دو سطح (30 و 80 درصد ظرفیت زراعی) و محلولپاشی سلنیم در چهار سطح (صفر، 50، 75 و 100 میلیگرم بر لیتر) بود. نتایج نشان داد که میزان محتوای نسبی آب برگ، کاروتنوئید، پروتئین و آنزیم آسکوربات پراکسیداز در شرایط تنش با محلولپاشی سلنیم افزایش یافت و بیشترین میزان این صفات با محلولپاشی سلنیم در غلظتهای 75 و 100 میلیگرم بر لیتر به دست آمد. محلولپاشی سلنیم خصوصاً در غلظت 75 میلیگرم بر لیتر در شرایط تنش میزان کربوهیدرات محلول، فنل کل، آنزیم گایاکول پراکسیداز، آنزیم پلیفنل اکسیداز و درصد اسانس را افزایش داد. میزان نشت یونی، پرولین و آنزیم کاتالاز با اعمال تنش افزایش و میزان کلروفیل a، b و کل کاهش یافت. میزان کلروفیل a، b و کل، پرولین و آنزیم کاتالاز با محلولپاشی سلنیم خصوصاً در غلظت 75 میلیگرم بر لیتر افزایش یافت و میزان نشت یونی با محلولپاشی سلنیم خصوصاً در غلظتهای 75 و 100 میلیگرم بر لیتر کاهش یافت. بهطورکلی محلولپاشی سلنیم با افزایش ترکیبات آنتیاکسیدانی (فنل، فلاونوئید و آنزیمهای آنتیاکسیدان)، تنظیمکنندههای اسمزی (پرولین و کربوهیدرات محلول) و رنگیزههای فتوسنتزی باعث تعدیل اثرات تنش و افزایش ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ در گیاه رزماری شد.