تأثیر قارچ Piriformospora indica در کاهش اثرات منفی تنش شوری در گیاه بادرنجبویه (Melissa officinalis L.)
نویسندگان
1 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی تولیدات گیاهی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
3 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
4 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
doi
10.22034/csrar.2021.265529.1077چکیده
بادرنجبویه(Melissa officinalis L.) گیاهی دارویی از خانواده نعناعیان است که بوی لیمو از مشخصات بارز آن است. جهت بررسی اثر همزیستی قارچ اندوفیت Piriformospora indica بر برخی ویژگیهای مورفو-فیزیولوژیک گیاه دارویی بادرنجبویه در شرایط تنش شوری، آزمایشی در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه ملایر در سال 1396 بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل روشهای مختلف استفاده از قارچ (میسیلیوم، کاربرد اسپور در یک نوبت، کاربرد اسپور در دو نوبت و شاهد بدون قارچ) بهعنوان فاکتور اول و دو سطح تنش شوری (شوری صفر و چهار دسی زیمنس بر متر) بهعنوان فاکتور دوم بود. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که برهمکنش تیمارهای قارچ و تنش شوری بر ارتفاع ساقه، طول ریشه، وزن خشک برگ، کلروفیل a ، محتوای نسبی آب برگ، پایداری غشاء و میزان پروتئین محلول برگ در سطح احتمال پنج درصد معنیدار شد. نتایج مقایسه میانگین نشان داد بیشترین میزان ارتفاع بوته، طول ریشه و وزن خشک برگ مربوط به تیمار کاربرد اسپور در دو نوبت و در شرایط بدون تنش بوده است. درحالیکه بیشترین میزان کلروفیل a و همچنین بیشترین پایداری غشاء با استفاده از میسیلیوم قارچ و در شرایط بدون تنش شوری و بیشترین محتوای نسبی آب برگ با یک نوبت استفاده از اسپور و بدون اعمال تنش شوری حاصل شد. بهطورکلی و باتوجهبه نتایج این آزمایش به نظر میرسد که استفاده از این قارچ برای تعدیل اثرات منفی تنش شوری قابل توصیه است و از بین تیمارهای مختلف قارچ کاربرد اسپور قارچ در دو نوبت قابلیت بیشتری در کاهش اثرات منفی تنش شوری دارد.