بررسی کارایی جاذب بیسموت اکسی یدید(BioI) در حذف رنگ متیلن بلو از محلول های آبی
نویسندگان
1 علوم پزشکی گناباد
2 دانشگاه علوم پزشکی مشهد - دانشکده بهداشت - گروه مهندسی بهداشت محیط و حرفه ای
3 بهداشت محیط،دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران
4 دانشجوی کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت ،دانشگاه علوم پزشکی گناباد
5 مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران
doi
10.22038/jreh.2019.35650.1245چکیده
چکیدهمقدمه: پسابهای رنگی حاصل از صنایع نساجی یکی از عظیم ترین منابع آلوده کننده ی محیط های آبی می باشند.یکی از رنگهای پرکاربرد در صنایع نساجی رنگ متیلن بلو می باشد.متیلن بلو که به دلیل آروماتیک بودن، اغلب سمی، سرطان زا، جهش زا و مقاوم به تجزیه بیولوژیکی است، اثرات مضری بر موجودات زنده در مدت زمان کوتاه مواجهه دارد. فرایند جذب سطحی در سال های اخیر توجهات زیادی را به خود جلب کرده است. لذا این مطالعه با هدف بررسی امکان استفاده از نانو ذرات بیسموت اکسی یدید درجذب رنگ متیلن بلو از فاضلاب سنتتیک انجام شد.مواد و روش ها: مطالعه حاضر در مقیاس آزمایشگاهی روی نمونه های سنتیک رنگ در سیستم ناپیوسته انجام گرفت.اثر متغیرهای مهم در فرایند (pH، دز، زمان تماس و غلظت اولیه رنگ) و همچنین مطالعه ایزوترم و سنتیک فرایند مورد بررسی قرار گرفت. جاذب مورد استفاده بیسموت اکسی یدید بود که طبق استاندارد در آزمایشگاه تهیه گردید.یافته ها : حداکثر راندمان حذف رنگ متیلن بلو از محلول در pH بهینه برابر 9، زمان تماس 30 دقیقه، دوز جاذب 3 گرم بر لیتر و غلظت اولیه 10 میلی گرم بر لیتر مشاهده شد تبعیت حذف متیلن بلو از مدل کنیتیکی شبه درجه 2 و مدل ایزوترم لانگمویر نشان داد مرحله جذب به عنوان مرحله کنترل کننده فرایند مطرح بود.نتیجه گیری: نتایج آزمایشات نشان داد که بیسموت اکسی یدید پتانسیل بالایی جهت حذف مولکولهای رنگ متیلن بلو از نمونه های آب آلوده برخوردار است.