بهینه‌یابی الگوی کشت محصولات زراعی شهرستان ری با توجه به مخاطره

نویسندگان

1 دانش‌آموختة کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

2 نویسنده مسئول و دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

3 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

4 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

doi
10.30490/aead.2020.252701.0
چکیده

در مطالعة حاضر، الگوی بهینة کشت محصولات زراعی شهرستان ری با استفاده از مدل برنامه‌ریزی خطی (متعارف) و همچنین، با لحاظ درجات مختلف مخاطره با استفاده از مدل‌های مخاطره‏ای موتاد، تارگت موتاد و موتاد پیشرفته تعیین شد. داده­های مورد نیاز به روش میدانی و از طریق تکمیل 149 پرسشنامه از بهره‌برداران شهرستان ری و آمار و اطلاعات مدیریت جهاد کشاورزی، سازمان و ادارات ذی‏ربط در این شهرستان طی پنج سال زراعی 1389 تا 1394 جمع­آوری شد. نتایج حاصل از مدل برنامه‌ریزی خطی نشان داد که در مقایسه با وضعیت فعلی، به‏کارگیری الگوی بهینه کشت بازده برنامه‌ای را 6/69 درصد افزایش می‌دهد. همچنین نتایج حاصل از برآورد مدل­های مخاطره‏ای مؤید آن بود که بین مخاطره و بازده برنامه‌ای رابطة مثبت وجود دارد؛ علاوه بر این، مدل‌های مخاطره‏ای در بالاترین سطح مخاطره، نتایجی مشابه با برنامه‌ریزی خطی دارند و الگوی ارائه‏شده از طریق مدل برنامه‌ریزی خطی در بالاترین حد ممکن از مخاطره است.