ارزیابی صفات فیزیولوژیکی و عملکرد دانه بالنگوی شهری(Lallemantia iberica Fischer & C.A. Meyer ) تحت تنش خشکی و استفاده از کودهای زیستی و شیمیایی

نویسندگان

1 دانشگاه تبریز

2 استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز

3 استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز

doi
10.22034/saps.2024.59997.3157
چکیده

مقدمه و اهداف: برای ارزیابی اثرات محدودیت آبی و کاربرد کودهای زیستی و شیمیایی بر برخی ویژگی‌های فیزیولوژیکی و عملکرد دانه گیاه دارویی بالنگوی شهری (Lallemantia iberica Fischer & C.A. Meyer)، یک آزمایش مزرعه‌ای به‌صورت اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید.   مواد و روش­ها: سطوح مختلف آبیاری (1I، 2I، 3I و 4I: به ترتیب آبیاری پس از 70، 100، 130 و 160 میلی‌متر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A) در کرت‌های اصلی و تیمارهای مختلف کودی (کود شیمیایی فسفات آمونیوم، کود زیستی ازتو بارور ۱ + فسفات بارور ۲ و ورمی‌کمپوست) و شاهد در کرت‌های فرعی قرار گرفتند.   یافته­ها: استفاده از تیمارهای کودی با بهبود کارایی فیزیولوژیکی و کاهش دمای برگ سبب افزایش رشد و عملکرد دانه بالنگوی شهری شد، هرچند که این افزایش وابسته به نوع کود مصرفی بود. استفاده از فسفات آمونیوم و کود زیستی در تمام سطوح آبی موجب افزایش درصد آب برگ، شاخص کلروفیل برگ و عملکرد دانه و بیولوژیکی گردیدند. اثر کود فسفات آمونیوم در افزایش کارایی فیزیولوژیکی گیاهان در سطح آبیاری مطلوب و تنش‌های خشکی ملایم و متوسط بارزتر بود. هرچند در تنش شدید آبی، تأثیر کودهای زیستی برافزایش کارایی فیزیولوژیکی و رشد گیاهان بیشتر بود.   نتیجه­گیری: نتایج این پژوهش نشان‌دهنده تأثیر مثبت کودهای زیستی در بهبود عملکرد گیاه بالنگوی شهری تحت تنش خشکی شدید است.