راهبرد ایران در تأمین امنیت در منطقه‌ی خلیج فارس

نویسندگان

1 گروه علوم سیاسی ، واحد اهواز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، اهواز ، ایران.

2 گروه علوم سیاسی ، واحد اهواز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، اهواز ، ایران.

3 گروه علوم سیاسی ، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی ، اهواز ، ایران.

4 گروه علوم سیاسی ، واحد اهواز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، اهواز ، ایران.

doi
10.22113/jmst.2021.273463.2418
چکیده

یکی از استراتژی هایی که دولت های مختلف در بعضی شرایط خاص برای تامین منافع ملی خود به کار می گیرند به کارگیری تئوری بازدارندگی است. با توجه به اینکه؛ امروزه عمده‌ترین نگرانی کشورهای منطقه و قدرتهای بزرگ غربی در منطقه ی خلیج فارس، مسئله ی «امنیت» است و با توجه به اینکه؛ جمهوری اسلامی ایران همواره دخالت بیگانگان در منطقه خلیج فارس را مردود دانسته و بر همکاری و مساعی جمعی و بومی تأکید کرده است، در نتیجه، دیدگاههای ایران در مورد امنیت در خلیج فارس و سیاستهای برخاسته از آنها تحت تأثیر عوامل داخلی نظیر مخالفت با حصور قدرتهای بیگانه در منطقه خلیج فارس شکل گرفتهاند. نتیجه کلی این عوامل آن بوده که ایران را به این سمت سوق داده است که با هر نقشی برای قدرت های خارجی؛ به خصوص ایالات متحده، در ترتیبات امنیتی خلیج فارس مخالفت نماید. در این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و با بهرهگیری از چارچوب نظری رئالیسم نئوکلاسیک و نظریه رئالیسم تدافعی سعی در بررسی راهبرد ایران در تأمین امنیت در منطقهی خلیج فارس شده است.