خوانشی از تجربه شهری در خیابانهای استانبول تا پرسهزنی ذهنی در خیابانهای تهران نمونه موردی: استقلالِ استانبول، لاله زارِ تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد طراحی و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز
2 استادیار دانشکده هنرو معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز
doi
10.22059/jfaup.2014.55376چکیده
شهر، حاصل برآیند عوامل عینی و ذهنی در بستر تجربههای روزانه است، امری که "لفور" از آن تحت عنوان «کنش فضایی»یاد میکند.مادامیکه مابین این عینیتها و ذهنیتها، قرابت وجود داشته باشد، امکان خوانشی ساختارمند از شهر میسر است. انسان در ارتباطی دیالکتیکی از یکسو جهت حضور نیازمند زمان بوده (تجربه) و از دیگر سوی، زمان (خاطره) را برمیسازد. «مکان»ها به عنوان جایی که توامان نیازمند «انسان» و «زمان»اند، پیونددهنده این دو بوده و تجربه و خاطره را از تجرید ذهن به عینیت بدل مینمایند. از این رو هدفنوشتار،«روشنگری درخصوص چگونگی قرابت و افتراق عینیتها و ذهنیتها در شهرهای معاصراست». به این سببروایتی ازداستانسرگذشتوجایگاهدومتندردوشهر تهرانواستانبولبهعنوانشهرهایجنوبیوباوجود اشتراکاتفرهنگی،تاریخیومذهبی با روش کیفیمورد بررسی قرار گرفته شد. نتایج نوشتار با گذار از معرفی تفاوت مکانهای مورد بررسی و اثرگذاری متفاوت آنها در ساخت و تقویت جریان زندگی روزمره در دو شهر، این تفاوتها را حاصل پراکسیس فضایی متفاوت به سبب قرائتهای گوناگون از جریانات و مفاهیمی چون مدرنیته، قدرت و ایدئولوژی حاکم بر تولید و بازتولید فضا در دو شهر میداند.