«ارزیابی پس از بهرهبرداری» یک هدف و یک وسیلة آموزشی در معماری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
2 دانشیار دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jfaup.2014.55379چکیده
«ارزیابی پس از بهرهبرداری»، یک نوع ارزیابی نظامیافته و همهجانبه در معماری، یک هدف حرفهای معماری و در عین حال، یک ابزار آموزشی معماری است. در این نوشتار، ابتدا ارزیابی پس از بهرهبرداری، معرفی شده و سپس اهداف آموزشی در مورد آن از دو منظر مورد بحث قرار گرفته است: نخست مواردی که برای تربیت نیروی انسانی قادر به اجرای آن، ضروری است و دیگری نقشی که استفاده از این «ابزار» در کاربرـ محور کردن ذهنیت و عمل طرّاحانة دانشجویان طرّاحی در کارهای آینده دارد؛ در بخش دوم نوشتار، پروژة آموزشی اجرا شده در چارچوب موضوع دوم، در آموزشکدة فنّی و حرفهای قم شرح داده شده است؛ سپس ارزشیابی آموزشی انجام شده در طول یک ترم که با روش «طبیعتگرا» ثبت شده، ارایه و یافتههای آن در مراحل مختلف طرح و نتیجهگیری شده است. این پژوهش نشان داد که این نوع از ارزیابی میتواند در دورههای مقدماتی معماری آموزش داده شود و به نتایج نسبتاً مطلوبی نیز دست یابد؛ اما این امر مستلزم فراهم کردن بستر مناسب این کار است که این پژوهش، ضرورت مواردی مانند: آموزش مدرسین خاص و هدایت جوّ کلّی آموزشکده را (برای پذیرش طرّاحی مستند و مبتنی برتحقیق)، نشان داده است.