فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

انبه از مهم ترین میوه های گرمسیری دنیاست که دارای ترکیبات فنلی و فلاونوئیدهای متعدد و خاصیت آنتی‌اکسیدانی می‌باشند. در این تحقیق 29 ژنوتیپ از انبه‌های بومی مناطق مختلف جنوب ایران جمع‌آوری و بر اساس میزان خواص آنتی‌اکسیدانی، ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی در آزمایشگاه پژوهشکده زیست‌فناوری کشاورزی دانشگاه زابل در سال 1396 مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که ژنوتیپ‌های مختلف انبه و محیط جمع آوری انبه بر اساس میزان فنل، فلاونوئید و خواص آنتی‌اکسیدانی مختلف بودند. بیشترین میزان فلاونوئید (176/65 میلی گرم در گرم عصاره هیدرو الکلی و 122/15 میلی گرم در گرم عصاره هیدرو الکلی) به ترتیب متعلق به ژنوتیپ های هلو و خنیزی بود. بیشترین میزان فنل (11/232 و 10/664 میلی-گرم در گرم عصاره هیدرو الکلی) به ترتیب متعلق به ژنوتیپ های زاپاک و خنیزی بود. بیشترین میزان خواص آنتی‌اکسیدانی (55/240 و 50/873 میکروگرم در میلی‌لیتر) به ترتیب متعلق به ژنوتیپ های هلو و خاروست بود. بر اساس منطقه محل جمع-آوری انبه ها، بیشترین میزان فلاونوئید (76/679 و 65/126 میلی گرم در گرم عصاره هیدرو الکلی) به ترتیب متعلق به ژنوتیپ های انبه منطقه جیرفت و رودان بود. بیشترین میزان فنل (6/4783 و 6/4534 میلی گرم در گرم وزن تر برگ) به ترتیب متعلق به ژنوتیپ های انبه منطقه رودان و منوجان بود. بیشترین میزان خواص آنتی‌اکسیدانی (43/144 و 42/673 میکروگرم در میلی لیتر) به ترتیب متعلق به ژنوتیپ های انبه منطقه رودان و جیرفت بود. در بین غلظت‌های مختلف عصاره، مؤثرترین غلظت، 64 میکروگرم در میلی لیتر بود. در کل نتایج این تحقیق نشان داد که انبه‌های منطقه رودان و سپس جیرفت دارای بیشترین میزان خواص آنتی اکسیدانی بوده و با افزایش غلظت عصاره هیدروالکلی خاصیت آنتی اکسیدانی آن ها نیز بیشتر شده است.