بررسی ریختشناسی و مولکولی نماتود سودوترونووا کربی در ماهی هامور دریای عمان
نویسندگان
1 پژوهشکده بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
4 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22059/jvr.2021.305212.3075چکیده
زمینۀ مطالعه: با افزایش رشد جمعیت نیاز به مصرف ماهی بیش از گذشته شده است. بسیاری از انواع ماهی میزبان انگلهای مشترک بین انسان و ماهی هستند. آنیزاکیازیس به عنوان یکی از بیماریهای مهم مشترک بین انسان و ماهی محسوب میشود. عامل این بیماری مرحله نوزادی نماتودهای خانواده آنیزاکیده از جمله "سودوترونوا و آنیزاکیس" هستند.هدف: ماهی هامور که یکی از ماهیان خوراکی و با ارزش تجاری دریای عمان است، از نظر حضور نماتودهای خانواده آنیزاکیده مورد مطالعه قرار گرفت.روشکار: تعداد 26 نماتود از محوطه شکمی ماهی هامور از تعداد 15 ماهی جداسازی شد. به منظور بررسی ریختشناسی، هر نمونه کرمی ابتدا با لاکتوفنل شفافسازی شد. سپس با استفاده از میکروسکپ نوری مورد مطالعه قرار گرفت. پس از آن استخراجDNA انجام شد. با استفاده از پرایمرهای مربوط به قسمتی از ژن سیتوکروم اکسیداز زیر واحد یک (Cox1) به اندازه bp 710 وارد واکنش PCR شدند. در نهایت قطعه تکثیر شده مورد تعیین توالی قرار گرفت.نتایج: نوزادها طولی در حدود 1 تا 3 سانتیمتر، سفید رنگ و اغلب پیچ خورده بودند. در انتهای قدامی انگل تکمه و در برخی از نوزادها خار انتهایی دیده شد و در برخی از نوزادها شکمچه کوچک در انتهای مری قابل رؤیت بود. از 26 نمونه نماتود بهدست آمده، بعد از بررسیهای ریختی 8 نمونه آنیزاکیس تشخیص داده شد. این نمونهها دارای خار انتهایی و سه لب قدامی بودند. بعد از تعیین توالی، نماتود سودوترونووا از نماتودهای خانواده آنیزاکیده شناسایی شد. درخت شجرهای کلاد جداگانه پارافایلیتیک را برای سودوترونووای جدا شده نشان داد.نتیجهگیری نهایی: بررسی ریختشناسی نوزادهای جدا شده را در خانواده آنیزاکیده قرار داد. نتایج مولکولی این نماتود را سودوترونووا کربی نشان داد. نتایج حاصل از تعیین توالی این انگل در بانک ژن با شماره MK317965 ثبت شد. این نماتود برای اولین بار از ماهی هامور دریای عمان جدا شده است.