پاسخ هیبریدهای مختلف ذرت فوق شیرین (Zea mays saccharata L) به روش‌های مدیریت علف‌های‌ هرز

نویسندگان

1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

2 دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

3 هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

4 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

doi
10.22034/saps.2025.64791.3314
چکیده

مقدمه و اهداف: هدف از انجام این تحقیق ارزیابی هیبرید­های مختلف ذرت فوق شیرین به روش­های مختلف مدیریت از جمله کاربرد علف­کش، مالچ پلاستیکی و شعله افکن می­باشد. مواد و روش‌ها: این آزمایش به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 1402-1403 در مزرعه پژوهشی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان اجرا شد. مدیریت علف­های­هرز (شاهدآلوده به علف­هرز، شاهد عاری از علف­هرز، کاربرد شعله­افکن، مالچ پلاستیکی سیاه و کاربرد علف­کش نیکوسولفورون (با نام تجاری کروز دو لیتر در هکتار) به عنوان کرت اصلی و فاکتور فرعی شامل چهار هیبرید ذرت فوق شیرین (آلتین، کاماندر، الیت دو و شهداب) بودند. یافته‌ها: نتایج اثرات متقابل نشان داد که اختلاف معنی­داری در صفات اندازه­گیری شده در هیبریدهای ذرت فوق شیرین و روش­های مختلف مدیریت وجود داشت. بیشترین ارتفاع بوته (127 سانتی­متر) در شرایط کاربرد مالچ پلاستیکی در رقم آلتین، بیشترین طول بلال (17 سانتی­متر) و تعداد دانه در ردیف (34 عدد) در شرایط کاربرد مالچ پلاستیکی در رقم کاماندر مشاهده گردید. نتایج نشان داد که کاربرد علف­کش در تمامی هیبریدها منجر به کاهش صفات ارتفاع بوته، طول بلال و تعداد دانه در ردیف بلال گردید و هیبرید الیت دو، نسبت به سایر هیبریدها نسبت به علف­کش خسارت کمتری داشت. بیشترین زیست توده کل علف­های­هرز در تیمار شاهد آلوده به علف­هرز در هیبرید شهداب (279گرم در مترمربع) و کمترین در تیمار مالچ پلاستکی در هیبرید کاماندر (44گرم در مترمربع) مشاهده گردید. نتیجه‌گیری: با توجه به کاهش زیست توده علف­های­هرز و افزایش صفات مربوط به عملکرد ذرت فوق شیرین، کاربرد مالچ پلاستیک می­تواند به عنوان ابزاری در مدیریت تلفیقی علف­های­هرز در کشت بهاره استان خوزستان مورد استفاده قرار گیرد.