پیش بینی پهنه آبگرفتگیِ ناشی از تغییر اقلیم در محدودۀ جنگل های حرا

نویسندگان

1 گروه محیط زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

2 گروه محیط زیست، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران.

3 گروه محیط زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

4 گروه محیط زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

doi
10.22113/jmst.2020.202372.2312
چکیده

اکوسیستم­ های مانگرو طی سال­های اخیر، علاوه بر تخریب انسانی به وسیله اثرات تغییر اقلیم جهانی نیز تهدید شده ­اند. یکی از مهم ­ترین اثرات ناشی از تغییر اقلیم بر جنگل­ های مانگرو، افزایش جهانی تراز سطح آب دریا و بالتبع آن آب گرفتگی بخشی از ناحیه ساحلی است. بالا آمدن سطح آب دریا موجب عقب ­نشینی جنگل­های مانگرو در بسیاری از مناطق می­ شود. با این وجود در برخی مناطق، سکونتگاه ­های انسانی، وجود سازه­ ها و تاسیسات ساحلی عاملی محدود­کننده محسوب می­ شوند. در این مطالعه با استفاده از دو سناریوی کمترین و بیشترین میانگین بالا آمدن سطح آب دریا در دوره زمانی 2046-2065 مطابق گزارش IPCC و نتایج مطالعات داخلی، پهنه آبگرفتگی ناشی از بالا آمدن سطح دریا در محدوده دو منطقه حفاظت شده حرا در شهرستان بندرخمیر و حرای تیاب در شهرستان میناب تعیین شد. نتایج نشان داد در صورت بالا آمدن سطح آب دریا، پهنه آبگرفتگی در محدوده منطقه حفاظت شده حرا در کمترین و بیشترین مقدار به ترتیب 1000 و 2000 هکتار و در منطقه حفاظت شده تیاب و میناب حدود 3500 و 7000 هکتار خواهد بود. نتایج بررسی پوشش و کاربری اراضی نیز نشان داد بیشتر اراضی پسکرانه مربوط به پوشش مرتعی فقیر و زمین ­های خالی است و با توجه به پیش­ بینی ­های منطقه­ ای و جهانی در بالا آمدن سطح دریا، در حال حاضر مانعی برای مهاجرت مانگروها به سمت خشکی وجود ندارد. با این وجود تغییرات کاربری اراضی در سال ­های آینده و طرح­ های آتی در منطقه باید مورد بررسی قرار گیرد تا تصمیمات مدیریتی مناسب ­تری در جهت حفظ این اکوسیستم ­های ارزشمند گرفته شود.