بررسی اثر منابع و سطوح ید جیره بر عملکرد، صفات لاشه، تلفات ناشی از سندرم افزایش فشار خون ریوی (آسیت)، هورمونهای تیروئیدی و فراسنجههای بیوشیمیایی خون جوجههای گوشتی تحت تنش سرمایی
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 گروه علوم تشریح، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22059/jvr.2021.318293.3131چکیده
زمینۀ مطالعه: با توجه به اهمیت عنصر ید در ساخت هورمونهای تیروئیدی، سطوح مختلف ید در جیره میتواند در بروز سندرم آسیت تأثیرگذار باشد.هدف: بررسی اثرات استفاده از منابع و سطوح مختلف ید بر عملکرد، صفات لاشه، تلفات آسیت، هورمونهای تیروئیدی و فراسنجههای بیوشیمیایی خون جوجههای گوشتی تحت تنش سرمایی.روشکار: مطالعه حاضر با استفاده از 375 قطعه جوجه یکروزه گوشتی نر در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار، 5 تکرار و 15 پرنده در هر تکرار انجام گرفت. جهت القای آسیت از 14 روزگی دمای سالن به 15 درجه سانتیگراد کاهش یافت و تا آخر دوره این دما حفظ گردید. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: تیمار شاهد (جیره پایه با مقدار ید در سطح توصیه 25/1 میلیگرم در کیلوگرم)، جیره پایه + یدید پتاسیم (KI) با سطوح ید (25/6 و 75/3 میلیگرم در کیلوگرم) و جیره پایه + یدات کلسیم [Ca(IO3)2.H2O] با سطوح ید (25/6 و 75/3 میلیگرم درکیلوگرم).نتایج: تأثیر تیمارها بر شاخصهای عملکرد در کل دوره مطالعه معنیدار نبود. کمترین میزان درصد تلفات آسیت، وزن قلب و ترییدوتیرونین (T3) در تیمار (25/6 میلیگرم در کیلوگرم) مشاهده شد که با تیمار شاهد تفاوت معنیداری داشت (05/0P<). کمترین نسبت بطن راست به کل بطنها (RV/TV) مربوط به تیمار یدید پتاسیم (25/6 میلیگرم در کیلوگرم) بود که تمایل به معنیداری نشان داد (10/0P<). جوجههایی که سطوح بالاتر ید (25/6 میلیگرم در کیلوگرم) دریافت کردند هورمون تیروکسین بیشتری نسبت به سطوح پایینتر (75/3 میلیگرم در کیلوگرم) داشتند (05/0P<) و نسبت ترییدوتیرونین به تیروکسین کمتری نسبت به سطوح پایینتر نشان دادند (05/0P<).نتیجهگیری نهایی: در مجموع، نتایج مطالعه حاضر نشان داد که استفاده از سطوح بالاتر ید (ppm 25/6) مخصوصاً از منبع یدید پتاسیم باعث کاهش تلفات آسیت در شرایط تنش سرمایی میشود.