اثرات مواجهه مزمن با آمونیاک غیر کشنده بر شاخصهای رشد و بافت شناسی آبشش و کلیه در ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio)
نویسندگان
1 موسسه تحقیقات علوم شیلاتی ایران، مرکز تحقیقات ذخایر آبزیان آبهای داخلی گرگان، گلستان، ایران
2 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گلستان، ایران
3 گروه بهداشت و بیماریهای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشآموخته دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گلستان، ایران
doi
10.22059/jvr.2018.258925.2800چکیده
زمینۀ مطالعه: تجمع آمونیاک در مزارع ماهیان گرمابی میتواند منجر به تلفات و یا کاهش تولید و کاهش عملکردی سیستم ایمنی شود.هدف: در مطالعه حاضر اثرات مواجهه مزمن با آمونیاک مولکولی (NH3) غیر کشنده بر شاخصهای رشد و همچنین آسیبهای بافتی آبشش و کلیه در یک دوره آزمایشی 30 روزه در ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) مورد بررسی قرار گرفته است.روشکار: 180 ماهی با میانگین وزنی 5/0± 5/4 گرم در 6 تانک تقسیم شدند. در این راستا یک گروه شاهد و یک گروه تیمار (هر گروه شامل سه تکرار) در نظر گرفته شد. ماهیان گروه تیمار به مدت 30 روز با غلظت 1/0 میلیگرم/لیتر آمونیاک غیر یونیزه (NH3) مورد مواجهه قرار گرفتند. وضعیت شاخصهای رشد و آسیبشناسی آبشش و کلیه پس از یک ماه مواجهه با آمونیاک مورد ارزیابی قرار گرفت.نتایج: مواجهه با 1/0 میلیگرم/لیتر آمونیاک مولکولی منجر به کاهش معنیدار در شاخصهای رشد کپور معمولی گردید. همچنین در بررسی آبششها، ادم و جداشدگی اپیتلوم پوششی و هایپرپلازی لاملاهای ثانویه در گروه تیمار مشاهده گردید. در بررسی بافت کلیه دژنره شدن و نکروز توبولهای کلیوی، احتقان و افزایش مراکز ملانوماکروفاژ از علایم عمده در ماهیان گروه تیمار بوده است.نتیجهگیری نهایی: اگرچه مواجهه با 1/0 میلیگرم/لیتر آمونیاک مولکولی منجر به مرگ و میر در ماهی کپور معمولی نمیشود اما قادر به ایجاد عوارض و مشکلات جانبی از جمله کاهش رشد و آسیبهای بافتی در آبشش و کلیه میباشد. لذا برای رسیدن به تولید بالاتر باید سطوح تحت کشنده آمونیاک نیز در مزارع کپور معمولی در نظر گرفته شود.