کاربرد تکنیک تاپسیس در رتبهبندی پروژههای طراحی شهری تهران با رویکرد سنجش تحققپذیری
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران.
3 استاد، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jfaup.2013.51683چکیده
چکیدههمگام با سایر کشورها، چند صباحی است پروژههایی تحت عنوان طراحی شهری در ایران و بویژه شهر تهران در دست تهیه و اجراست. این پروژهها که با هدف ارتقای کیفیت محیط و فضاهای شهری وارد عرصه طرحهای شهری کشورمان شده است، از اوایل دهه هشتاد شمسی با اقبال بیشتری از سوی مدیران شهری مواجه شده است. در واقع با رویکردی مواجهیم که به بسط و نشر فضاهای شهری برای احیای حضور و مشارکت شهروندان در عرصه عمومی شهر میاندیشد. در پژوهش حاضر سعی بر آنست که با شناخت معیارهای موثر در تحقق پروژههای طراحی شهری ایران، میزان موفقیت و تحقق آنها در شهر تهران، در طی دهه هشتاد شمسی، مورد سنجش قرار گیرد. بدین منظور، عوامل موثر در تحققپذیری پروژههای مذکور شناسایی شده و سپس با بومیسازی و انطباق با زمینه ایران و با استفاده از نظریات خبرگان و کارشناسان حاضر در فرایند انجام پروژهها، رتبهبندی با کاربرد تکنیک تاپسیس و براساس رویکرد تحققپذیری انجام گرفت. از یافتههای پژوهش، رتبهبندی پروژههای منتخب حاصل شده است که براساس آن پروژه ساماندهی و بهسازی میدان حسنآباد به عنوان برترین و پروژه بازسازی، ساماندهی و مرمت بازار تجریش به عنوان ضعیفترین پروژه بر اساس رویکرد سنجش تحققپذیری انتخاب گردیدند.