بهبود برخی ویژگی های مورفوفیزیولوژیکی و عملکرد دانه سرخارگل (Echinacea purpurea L.) در تنش سرما با تیمار اسید سالیسیلیک در شرایط گلخانه ای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 استاد گروه اکوفیزیولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22034/saps.2025.60940.3198چکیده
مقدمه و اهداف: دماهای پایین یکی از عوامل محدود کننده رشد و تولید گیاهان مختلف میباشد. برای تعدیل اثرات مخرب تنش سرما استفاده از تنظیم کنندههای رشدی مانند اسید سالیسیلیک میتواند مفید باشد. مواد و روشها: آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی قطب اصلاح مولکولی غلات دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز طراحی و اجرا گردید. تنش سرما با درجههای دمایی (شاهد (25)، 8 و 4 درجه سانتیگراد) در مرحله روزت و محلولپاشی اسید سالیسیلیک با غلظتهای 1 و 2 میلی مولار و آبپاشی (شاهد) یک هفته قبل از اعمال تنش سرما انجام گردید. اندازهگیری شاخص کلروفیل یک هفته بعد از اعمال تنش سرما و در مرحله روزت و صفات مورفولوژیکی در مرحله گلدهی انجام شد. یافتهها: اثر متقابل تنش سرما و محلولپاشی اسید سالیسیلیک بر ارتفاع بوته و تعداد برگ سرخارگل معنیدار بود. شاخص کلروفیل برگ، تعداد شاخه فرعی و تعداد گلآذین، وزن تر گلآذین، وزن تر و خشک بوته تحت تأثیر تنش سرما و محلولپاشی اسید سالیسیلیک قرار گرفتند. وزن خشک گلآذین فقط بر اثر تنش سرما تغییر یافت و عملکرد دانه سرخارگل از محلولپاشی اسید سالیسیلیک متأثر شد. شاخص سطح برگ تحت تأثیر تیمارهای آزمایش قرار نگرفت. نتیجه گیری: یکی از راههای کاهش اثرات سرمازدگی گیاهان کاربرد تنظیم کنندههای رشدی از جمله اسید سالیسیلیک میباشد. محلولپاشی اسید سالیسیلیک به خصوص به مقدار 2 میلی مولار موجب بهبود صفات مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و عملکرد دانه سرخارگل در تنش سرما شد.