ارزیابی واکنش عملکرد، اجزای عملکرد و شاخص برداشت لوبیا (.Phaseolus vulgaris L) به تنش خشکی انتهایی دوره رشد
نویسندگان
1 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، ایران
2 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، ایران
3 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، ایران
4 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، ایران
doi
10.22034/csrar.01.02.03چکیده
بهمنظور ارزیابی اثر تنش خشکی انتهای فصل رشد بر عملکرد، اجزای عملکرد و شاخص برداشت ارقام لوبیا، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه گنبد کاووس اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل تنش خشکی انتهای فصل رشد در مرحله غلافدهی در سه سطح شامل عدم تنش (شاهد)، تنش متوسط (آبیاری با تخلیه 30 درصد رطوبت ظرفیت زراعی) و تنش شدید (آبیاری با تخلیه 70 تخلیه رطوبت ظرفیت زراعی) و عامل دوم 4 رقم مختلف لوبیا شامل لوبیا سفید (داران)، لوبیا قرمز (آزادشهر)، لوبیا سبز (سانری) و لوبیا چیتی (سامان) بودند. کاشت بذور در گلدانهای 12 کیلویی حاوی خاک انجام شد. در این آزمایش صفات تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در نیام، وزن دانه، وزن دانه در بوته، وزن خشک کل بوته و شاخص برداشت اندازهگیری شدند. نتایج آزمایش نشان داد که تنش انتهای فصل رشد بر تمام صفات اثر معنی داری داشت. اثر رقم بر تمامی صفات بهجز شاخص برداشت و تعداد دانه در بوته مشابه تنش خشکی بود. اثر متقابل تنش خشکی × ارقام بهجز تعداد نیام در بوته در مورد بقیه صفات معنیدار شد. کمترین عملکرد دانه طی تنش شدید مربوط به لوبیا سفید با 96/0 گرم در بوته و بیشترین این مقدار مربوط به لوبیا چیتی با 25/1 گرم در بوته بود. این مطالعه نشان داد که لوبیا چیتی و لوبیا سفید به ترتیب دارای کمترین و بیشترین حساسیت به تنش خشکی انتهای فصل رشد بودند.