بازسازی تابآور از دیدگاه طراحی شهری، پس از زلزله 1382 بم
نویسندگان
1 دانشیار گروه پژوهشی بازساری پس از سانحه، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد بازسازی پس از سانحه، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jfaup.2013.51313چکیده
چکیدهدر پی زمین لرزه سال 1382 شهر بم، برنامه بازسازی این شهر براساس"منشور توسعه پایدار" در راستای نیل به اهداف سه گانه هویت، مشارکت و پایداری بم تدوین شد. اما به نظر میرسد، برنامه مزبور در مرحله اجرا، به موفقیت اندکی دست یافته است. مقاله حاضر تاثیر هویت شهری و پایداری را در افزایش تابآوری بازسازی پس از زلزله، با توجه به کمبود فضاهای ایمن چندعملکردی، فقدان نفوذپذیری و دسترسیهای مناسب همهشمول در بافت شهر، همچنین ناخوانایی برخی نشانههای شهری و وجود اغتشاش در مناظر عینی و ذهنی شهروندان در بم مورد بررسی قرار میدهد. در راستای دستیابی به هدف شناخت عوامل و فرایندهای تاثیرگذار بر تاب آوری بازسازی بم از دیدگاه طراحی شهری، روش تحقیق، مبتنی بر استفاده از رویکردهای کیفی و روش تحلیل محتوا بوده و از ابزارهای مصاحبه عمیق، مشاهده میدانی و بررسی اسناد استفاده شده است. نتایج حاصل نشان میدهد که توجه به برخی مختصات طراحی پایدار شهری مانند هویت شهری، خوانایی و نشانههای شهری و همچنین توسعه فضاهای چند منظوره ایمن در برابر زمین لرزههای آتی در درون بافت مسکونی علاوه بر تقلیل آسیب پذیری و مقاومسازی کالبدی جدارهها، میتوانند به بازسازی تاب آور از دیدگاه طراحی شهری بم کمک نمایند.
