ارزیابی تطبیقی کیفیت محیط سکونت شهری با تاکید بر تصویر ذهنی شهروندان
نویسندگان
1 استادیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
2 2کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری و منطقهای دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
10.22059/jfaup.2013.51315چکیده
چکیده زیستگاه انسانی هنگامی میتواند بیشترین مطلوبیت را برای انسان دربرداشته باشد، که انتظارات وی را در ابعاد مختلف، زیست محیطی، اجتماعی، کالبدی، اقتصادی و... برآورده سازد. چنانچه هریک از این عوامل، در محیط زندگی یک فرد، فاقد کیفیات مطلوب باشند، بر احساس و ادراک وی از فضا و در نتیجه بر سطح رضایتمندی او از محیط زندگی تاثیرگذار خواهد بود. برهمین اساس، پژوهش حاضر در پی پاسخ دادن به این سوال است که با توجه به معیارها و شاخصهای کیفیت محیط سکونت شهری از منظر ذهنی ساکنان، سطح کیفیت محیط سکونت در محدوده مطالعاتی در چه حدی میباشد؟ برای رسیدن به این مهم، از روش توصیفی- تحلیلی و نرمافزار Spss در تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شده و همچنین با به کارگیری آزمونهای آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون توکی در گروهبندی مولفهها، به ارزیابی هرکدام پرداخته شده است. همچنین با استفاده از فرمول کوکران، تعداد 376 پرسشنامه در محلههای مورد مطالعه توزیع گردیده است. این پرسشنامهها کیفیت محیط سکونت را در قالب دو معیار کلی "کیفیت محیط سکونتی" و "کیفیت محیط شهری" جست و جو میکنند. نتایج حاصل بیانگر آن میباشد که شهروندان منطقۀ 2 شهر قزوین، نسبت به سایر مناطق شهر، از مولفههای کیفیت محیط سکونت خود رضایت بیشتری دارند.