ارزیابی و تحلیل ابعاد و مؤلفههای تابآوری کلانشهر تبریز
نویسندگان
1 1دکترای شهرسازی اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
2 استاد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران
3 دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران
4 دانشیار دانشکده هنرهای لیبرال و مطالعات حرفهای، دانشگاه یورک، تورنتو، کانادا.
doi
10.22059/jfaup.2013.51316چکیده
چکیده امروزه عمدتاً شهرها و جوامع سکونتگاهی در مکانهایی ایجاد یا بنا شدهاند که بهلحاظ مخاطرات طبیعی درمعرض وقوع انواع سوانح طبیعی و یا بهدلیل پیشرفتهای تکنولوژی در معرض انواع سوانح انسانساخت هستند. نگاهیکه تاکنون در مدیریت سوانح و مدیریت شهری وجود داشته، بیشتر نگاه مقابلهای و کاهش مخاطرات بوده است. دراین میان، مفهوم تابآوری، مفهوم جدیدی است که بیشتر در مواجهه با ناشناختهها و عدم قطعیتها بهکار برده میشود. هدف از این مطالعه، ارزیابی و سنجش میزان تابآوری کلانشهر تبریز بدون در نظر گرفتن تهدید مخاطره خاصی میباشد. بنابراین، ابتدا مؤلفهها و ابعاد مطرح در تابآوری شهری تدقیق گردید. سپس با استفاده از دیدگاه خبرگان حوزههای مختلف که کاملاً مشرف بر وضعموجود کلانشهر تبریز در حوزه تخصصی خود بودهاند و نیز مطالعات تطبیقی، ابعاد و مؤلفههای نهایی نگارندگان ارایه شد و با تحلیل پرسشنامهها و انجام مطالعات و محاسبات لازم میزان تابآوری کلانشهر تبریز در ابعاد و مؤلفههای مختلف مورد ارزیابی و سنجش قرار گرفت. با توجه به نتایج حاصل شده، میزان میانگین تابآوری شهر تبریز برابر 23/2 است (پایینتر از 3) که نشان میدهد درمجموع خبرگان براین نظر اعتقاد دارند که تبریز از لحاظ تابآوری در وضعیت کاملاً مطلوبی نیست. بااینحال بعد اجتماعی-فرهنگی بالاترین رتبه را در تابآوری کلانشهر تبریز دارد.