ارزیابی پایداری عملکرد ژنوتیپهای نخود بر اساس شاخصهای مبتنی بر مدلهایAMMI ، BLUP، MTSI و MGIDI
نویسندگان
1 مؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، معاونت سرارود، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران
2 بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،
3 بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،
doi
10.22034/saps.2024.60435.3177چکیده
مقدمه و اهداف: نخود به واسطه درصد پروتئین و ارزش تغذیهای زیاد، یکی از حبوبات مهم محسوب میشود. گزینش پایداری چند صفتی به ارزیابی بهتر ژنوتیپهای گیاهی و دستیابی به نتایج دقیقتر کمک میکند. این پژوهش برای شناسایی ژنوتیپهای پایدار و پر محصول نخود انجام شد. مواد و روشها: در این پژوهش، 13 ژنوتیپ پیشرفته نخود همراه با رقم شاهد منصور و توده محلی بیونیج در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار، در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سراب چنگائی خرم آباد (لرستان) به مدت سه سال زراعی (1398-1401)، مورد ارزیابی قرار گرفتند. کاشت بذرها در چهار خط به طول چهار متر و به فاصله 30 سانتیمتر بین خطوط انجام شد. عملکرد دانه، وزن صد دانه، ارتفاع بوته، تعداد روز تا 50 درصد گلدهی، تعداد روز تا رسیدگی، دوره پر شدن دانه، سرعت پرشدن دانه، بهرهوری از بارش، سرعت تشکیل عملکرد دانه و وزن تک دانه در سالهای مختلف برای هر ژنوتیپ اندازهگیری شد. تمام تجزیههای آماری با استفاده از بسته تجزیه آزمایشهای چندمحیطی با نامMetan و GGE در نرمافزار R انجام شد. یافتهها: نمودار موزائیکی نشان داد که سهم مجموع مربعات ژنوتیپ و برهمکنش ژنوتیپ در محیط (سال) در مجموع مربعات کل بهترتیب 97/29 و 79/36 درصد بود. آزمون نسبت درستنمایی نشان داد که برهمکنش ژنوتیپ در سال بر عملکرد دانه، وزن صد دانه، ارتفاع بوته، تعداد روز تا گلدهی، تعداد روز تا رسیدگی، دوره پرشدن دانه سرعت پرشدن دانه، بهرهوری از بارش، سرعت تشکیل عملکرد دانه و وزن تک دانه معنیدار بود. آزمون اسکریت نشان داد دو مؤلفه اصلی اولیه سهم قابل توجهی در توجیه برهمکنش ماتریس ژنوتیپ در محیط حاصل از داشتند، بهطوری که مؤلفه اصلی اول و دوم به ترتیب 5/69 و 5/30 درصد از تغییرات برهمکنش ژنوتیپ در محیط را توجیه کردند. نتیجهگیری: در مجموع، بر اساس نتایج کل روشها و انتخاب همزمان بر اساس پایداری عملکرد دانه و همه صفات اندازهگیری شده، ژنوتیپهای شماره 2 (X010TH163K2) و 12 (X010TH72K2) ژنوتیپهایی پایدار و برتر نسبت به میانگین کل ژنوتیپها بودند.