الگوی فضاهای نیمهبازِ خانههای بومی دزفول، بوشهر و بندرلنگه در ارتباط با مولفههای اقلیم محلی
نویسندگان
1 استادیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
doi
10.22059/jfaup.2013.51319چکیده
چکیده حاشیه جنوبی ایران دارای یکی از بحرانیترین اقلیمهای جهان بوده و لذا توجه به مولفههای اقلیمی در فرآیند طراحی خانهها در این منطقه ضروری است. فضاهای باز و نیمهباز از عوامل موثر در شکل دادن به الگوهای اقلیمی خانههای بومی و بکارگیری این الگوها در طراحی مسکن معاصر این اقلیم، میتواند سبب ارتقای سطح آسایش حرارتی شود. این مقاله با تطابق ویژگیهای فضاهای نیمهباز خانههای بومی در بندرلنگه، بوشهر و دزفول، با مشخصات اقلیم محلی این مناطق، ضمن معرفی الگوهای فضاهای باز و نیمهباز در آنها؛ تناسب و تاثرپذیری الگوها را از اقلیم میانه و محلی بررسی میکند. این مقاله دارای هدفی کاربردی و راهبرد آن در مرحله تحلیل و استنتاج کیفی و از طریق نظریه دادهبنیاد بوده و با روش تصویرسازی انجام میشود. گردآوری دادهها در دو بخش مطالعه کتابخانهای و تحلیل اسناد خانههای بومی انجام شدهاست. تطابق مشخصههای بدستآمده از کدگذاری نمونهها با مولفههای اقلیم میانه و محلی مناطق مورد بررسی نشان میدهد که ویژگیها و الگوهای فضاهای باز و نیمهباز در خانههای مورد مطالعه در دزفول، بندرلنگه و بوشهر با مولفههای اقلیمی هر شهر منطبق و بر اساس تفاوت در مولفههای اقلیمی در مقیاس میانه و محلی، در الگوهای مورد بحث تفاوتهایی ایجاد شده است.