تاثیر روش استفاده از باکتریهای محرک رشد گیاه بر رشد، عملکرد و جذب عناصر غذایی کاهوی فرانسوی در شرایط آبکشت
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم ومهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 گروه علوم ومهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم ومهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
10.22034/saps.2024.57866.3093چکیده
مقدمه و اهداف: امروزه برای دستیابی به تولید حداکثر محصول، استفاده از پتانسیل میکروبی خاک بویژة باکتریهای محرک رشد گیاه اجتنابناپذیر است، باکتریهای محرک رشد با ارتقای کارایی جذب عناصر غذایی، تقویت سیستم ریشهای و افزایش مقاومت گیاه در برابر تنشهای محیطی، میتوانند به بهبود رشد و کیفیت محصول کمک کنند. هدف از آزمایش حاضر بررسی کاربرد چند باکتری محرک رشد گیاه و نحوه کاربرد آنها بر رشد، عملکرد و جذب عناصر غذایی در کاهو در آبکشت بود. مواد و روش ها: بدین منظور برای بررسی تاثیر باکتریهای محرک رشد گیاه با نصف غلظت محلول غذایی هوگلند بر خصوصیات رشدی و جذب عناصر غذایی کاهوی فرانسوی در شرایط هیدروپونیک، آزمایشی گلدانی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول کاربرد باکتریهای محرک رشد گیاه شامل (Pseudomonas sp. C16-2O، Enterobacter cloacae S16-3 وEnsifer sp. 3MDP-1) و فاکتور دوم نحوه استفاده از باکتریهای فوق (بهصورت محلولپاشی برگی، اضافه کردن به بستر کاشت و استفاده همزمان از دو روش) بود. یافتهها: استفاده از باکتری 3MDP-1 به صورت اضافه کردن در بستر به همراه برگپاشی، منجر به بیشترین وزن تر بوته (05/169 گرم)و بیشترین تعداد برگ (66/27) شد. روش استفاده باکتریهای محرک رشد گیاه چه به صورت استفاده همزمان، یا کاربرد برگپاشی نتیجه بهتری بر سطح برگ (به ترتیب 15/2852 و 2/2781 سانتیمترمربع) نسبت به روش اضافه کردن در بسترداشت. کاربرد همزمان باکتری C16-2O، در قسمت هوایی و ریشه بیشترین تاثیر را بر وزن تر (96/25 گرم) و خشک (46/3 گرم) ریشه نشان داد. تیمار اضافه کردن در بستر به همراه برگپاشی باکتری C16-2O، منجر به تولید بیشترین کلروفیل کل برگ کاهو (8/35) و خاصیت آنتی اکسیدانی برگ کاهو (16/0 میکروگرم بر میلیگرم) گردید، در حالیکه همه صفات در شاهد کمتر از تیمار با باکتریها بود. نتیجهگیری: نتایج این آزمایش علاوه بر اثبات اثرات محرک رشدی باکتریها در گیاهان تلقیح شده نسبت به شاهد بدون تلقیح، نشان داد که استفاده همزمان باکتریها به صورت برگپاشی و کاربرد در بستر (تلقیح ریشه) اثرات مثبت باکتریها را تشدید مینماید.