تاثیر برخی تعدیل کننده ها ی تنش بر فعالیت های آنزیم آنتی اکسیدانی، اسمولیت های سازگار و برخی صفات فیزیولوژیک جو در شرایط محدودیت آبی
نویسندگان
1 مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل/ایران
2 استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی
3 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل/ایران
doi
10.22034/saps.2024.58864.3132چکیده
مقدمه و اهداف: محدودیت آبی یکی از مهمترین تنشهای محیطی نامطلوب است که رشد و نمو گیاه را تحت تاثیر قرار می دهد. در شرایط محدودیت آب یکی از محدودیت های محیطی مهم و نامطلوب است که رشد و نمو گیاه را به ویژه در مناطق خشک و نیمه خشک محدود می کند. Water limitation is one of the important and unfavorable environmental limitations that limit the growth and development of plants, especially in arid and semi-arid regions. محدودیت آب یکی از محدودیتهای مهم و نامطلوب محیطی است که رشد و نمو گیاهان را بهویژه در مناطق خشک و نیمهخشک محدود میکند. Water limitation is one of the important and unfavorable environmental limitations that limit the growth and development of plants, especially in arid and semi-arid regions. Can't load full results Try again Retrying... خشکی، افزایش تولید گونههای فعال اکسیژن بر تمام جنبههای فیزیولوژیکی و بیوشیمی گیاه اثر گذاشته و در نتیجه عملکرد کاهش مییابد. تنش خشکی باعث تولید گونههای فعال اکسیژن میشود که تقریباً بر تمام جنبههای فیزیولوژیکی و بیوشیمی گیاه تأثیر میگذارد و در نتیجه عملکرد آن کاهش مییابد. Drought stress causes the production of reactive oxygen species, which affects almost all physiological and biochemical aspects of the plant, resulting in reduced yield. تنش خشکی باعث تولید گونههای اکسیژن فعال میشود که تقریباً بر تمام جنبههای فیزیولوژی و بیوشیمی گیاه تأثیر میگذارد و در نتیجه عملکرد آن کاهش مییابد. Drought stress causes the production of reactive oxygen species, which affects almost all aspects of plant physiology and biochemistry, resulting in reduced plant performance. Can't load full results Try again Retrying... استفاده از تعدیل کنندههای تنش شامل ورمیکمپوست، میکوریزا و محلولپاشی پوترسین و نانواکسید روی، موجب افزایش رشد، عملکرد و مقاومت گیاهان در برابر تنشهای مختلف محیطی از جمله محدودیت آبی میشوند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر برخی تعدیل کنندههای تنش (ورمیکمپوست، میکوریزا و محلولپاشی پوترسین و نانواکسید روی) بر اسمولیتهای سازگار و برخی صفات فیزیولوژیکی جو در شرایط محدودیت آبی بود. مواد و روشها: آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1401 اجرا گردید. فاکتورهای مورد بررسی شامل آبیاری (آبیاری کامل بهعنوان شاهد، قطع آبیاری در50 درصد مراحل سنبلهدهی و آبستنی (چکمهای شدن) بهترتیب بهعنوان محدودیت ملایم و شدید آبی معادل کد 55 و 43 مقیاس BBCH)، کاربرد کودهای زیستی در چهار سطح (عدم کاربرد بهعنوان شاهد، کاربرد ورمیکمپوست، میکوریزا، کاربرد توام ورمیکمپوست و میکوریزا)، محلولپاشی پوترسین و نانواکسید روی در چهار سطح (محلولپاشی با آب بهعنوان شاهد، محلولپاشی 4/0 گرم در لیتر نانواکسید روی، 8/0 میلیمولار پوترسین، محلولپاشی توام روی و پوترسین) بودند. قارچ میکوریزا گونه موسهآ از شرکت زیست فناوران توران تهیه و بر اساس دستورالعمل 10 گرم در هر کیلوگرم خاک تیمار شدند. ورمیکمپوست از شرکت گیلدا تهیه و براساس دستورالعمل50 گرم در هر کیلوگرم خاک استفاده گردید. نانواکسید روی با میانگین اندازه ذرات کمتر از30 نانومتر و سطح ویژه ذرات بیش از 30 مترمربع در هرگرم بود. در این آزمایش از جو رقم نوبهار با تراکم 400 بذر در متر مربع استفاده گردید. یافتهها: نتایج نشان داد که تحت شرایط قطع آبیاری در مرحله آبستنی، کاربرد توام تعدیلکنندههای تنش (ورمیکمپوست، میکوریزا، روی و پوترسین) محتوای کلروفیل a (07/23 درصد)، کلروفیل b (43/29 درصد)، کلروفیل کل (91/24 درصد)، کاروتنوئید (13/23 درصد)، پروتئین (89/46 درصد)، وزن و حجم ریشه (به ترتیب 23/8 و 27/5 درصد)، فعالیت آنزیمهای کاتالاز، پراکسیداز و پلیفنل اکسیداز (بهترتیب 02/17 ،91/26 و61/14 درصد)، محتوای پرولین و قندهای محلول (بهترتیب 6/17 و 77/15 درصد)، و عملکرد دانه (18/25 درصد) را نسبت به عدم کاربرد تعدیلکنندههای تنش تحت همین سطح از آبیاری، افزایش داد. نتیجهگیری: به نظر میرسد که کاربرد تعدیل کنندههای تنش (ورمیکمپوست، میکوریزا و محلولپاشی پوترسین و نانواکسید روی) بواسطه بهبود محتوای کلروفیل، فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدان، اسمولیتهای سازگار و برخی صفات فیزیولوژیکی، میتواند عملکرد دانه جو در شرایط محدودیت شدید آبی (قطع آبیاری در مرحله آبستنی) را 18/25 درصد نسبت به عدم کاربرد این تعدیل کنندههای تنش در همین سطح از آبیاری افزایش دهد.