بررسی اثر اصلاح جیره غذایی بر وضعیت التهاب پوست زخم‌دار موش‌های آزمایشگاهی نژاد C57BL/6

نویسندگان

1 بخش تحقیق، تولید و پرورش حیوانات آزمایشگاهی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

2 بخش پاتولوژی و اپیدمیولوژی دام، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
10.22059/jvr.2020.296337.3017
چکیده

زمینۀ مطالعه: تأمین کامل نیازهای غذایی موش نژاد C57BL/6 نقش مهمی در جلوگیری از بروز سندروم التهاب پوست زخم‌دار ایفا می‌کند.هدف: بررسی وضعیت التهاب پوست زخم‌دار در کلنی موش‌های نژاد C57BL/6 و اقدام برای کاهش آن از طریق اصلاح جیره غذایی بود.روش‎کار: طی دوره دو ساله، کلنی موش‌های نژاد C57BL/6 یک مرکز پرورش از نظر وجود این سندروم تحت بررسی قرار گرفتند. در سال اول، حیوانات از غذای فشرده موش‌های غیر همخون و در سال دوم از جیره اصلاح شده بر اساس نیاز‌های غذایی این موش همخون استفاده کردند.نتایج: در سال اول میانگین تعداد نوزادان متولد شده در هر زایمان موش‌های ماده، 3 سر و در سال دوم 6 سر بود. میزان تلفات نوزادان در سال اول 75 درصد و در سال دوم صفر بود. تعداد کل موش‌‍‌های باقیمانده در کلنی، در سال اول 220 سر و در سال دوم به 1100 سر افزایش پیدا کرد. از نظر علائم، در سال اول 40 درصد موش‌های بالغ به این سندروم مبتلا شدند. موریختگی‌ها بیشتر در پشت گردن و پشت بدن بود و شدت علائم از ملایم تا شدید مشاهده گردید. تلفات حتی در موارد شدید مشاهده نشد و بهبودی آن‌ها خود به خودی ولی بسیار کند بود. در کالبدگشایی، علائم بزرگی غدد لنفاوی زیر بغل و نیز بزرگی طحال و کبد مشاهده شد. در آزمایشات هیستوپاتولوژی زخم‌های پوستی، تجمع سلول‌های التهابی و اسفنجی شدن سلول‌های شاخی مشاهده گردید. در نمونه‌های غدد لنفاوی، طحال و کبد، تغییرات پاتولوژیکی از تجمع سلول‌های التهابی تا نکروز مشاهده شد. در سال دوم، تعداد مبتلایان کاهش چشمگیری داشته و به 2 درصد رسید. شدت علائم خفیف و روند بهبود یافتگی آن‌ها سریع‌تر از سال قبل بود.نتیجه­گیری نهایی: با تأمین کامل نیازهای غذایی موش آزمایشگاهی نژاد C57BL/6 می‌توان به میزان قابل توجهی از بروز سندروم التهاب پوست زخم‌دار جلوگیری کرد.