ارائه مدل پارادایمی رکود تعاونیهای تولیدی کشاورزی در استان کرمانشاه
نویسندگان
1 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22059/jhgr.2025.380014.1008719چکیده
تعاونیهای تولیدی کشاورزی بهعنوان یک نظام بهرهبرداری در بخش کشاورزی، میتوانند نقش مؤثری در توسعه روستایی و کشاورزی داشته باشند؛ لذا پژوهش حاضر با بهرهگیری از نظریه بنیانی، به ارائه مدل پارادایمی برای شناسایی علل رکود تعاونیهای تولیدی کشاورزی راکد استان کرمانشاه پرداخته است. جامعه تحقیق، مدیران عامل تعاونیهای تولیدی کشاورزی راکد استان کرمانشاه بودند که برای انتخاب آنان از شیوه نمونهگیری هدفمند بهره گرفته شد (22=n). مصاحبه نیمهساختارمند ابزار گردآوری دادهها بود. مدل مفهومی پژوهش نشان داد که گرانی فزاینده نهادههای موردنیاز و عدم دسترسی بهموقع، مشکلات مالی تولیدکنندگان، ضعف بازاریابی و فروش محصولات کشاورزی، نداشتن صرفه اقتصادی تولید و تجربه و تخصص کافی برخی از تولیدکنندگان سبب رکود تعاونیها شدهاند. نبود زیرساختهای نگهداری و فرآوری محصولات، مخاطرات طبیعی و دشواری تأمین تجهیزات بهعنوان شرایط زمینهای و شرایط دشوار کسب اعتبارات و تسهیلات بانکی، دشواری صادرات محصولات و وجود دلالی و واسطهگری بهعنوان شرایط مداخلهگر مطرح شدند. برخی از شرایط تعاملی شامل: تعطیلی واحدهای تولیدی، تولید با ظرفیت بسیار محدود، فروش محصول با سود ناچیز و زیر قیمت بازار است. تغییر کاربری برخی از واحدهای تولیدی، بدهکاری به بانکها و رشد فرهنگ دلالی و واسطهگری، پیامدهای حاصل از شرایط موجود بود. راهکارهای مؤثر برای برونرفت از رکود تعاونیهای موردمطالعه شامل فعالسازی واحدهای تولیدی راکد از طریق اختصاص اعتبارات و تسهیلات بانکی کمبهره، ارائه مجوز تأسیس مجوز به افراد دارای تجربه و تخصص، تشویق سرمایهگذاران استان به ایجاد و توسعه صنایع تبدیلی، انبارهای استاندارد و تعاونیهای بازاریابی بود.