تاثیرعملیات کشاورزی پایدار بر کارایی فنی تولید گندم دیم درشهرستان سقز
نویسندگان
1 اقتصاد کشاورزی، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 اقتصاد کشاورزی، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 اقتصاد کشاورزی، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 اقتصاد کشاورزی، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
10.22034/saps.2024.59508.3145چکیده
مقدمه و اهداف: در راستای نیل به خودکفایی و نیز پایداری کشاورزی، یکی از ابزارهای مهم در ارزیابی عملکرد سیستمهای کشاورزی استفاده از شاخص کارایی است. در این صورت یک سیستم تولیدی کشاورزی، زمانی از لحاظ اقتصادی پایدارتر خواهد بود که کارایی وبهرهوری کل آن نسبت به سیستم دیگر بیشتر باشد. از همین رو در فرایند توسعه ارتقای کارایی مزارع بهصورت یک ضرورت در آمده است. بنابراین هدف مطالعه حاضر ارزیابی تاثیر عملیات کشاورزی پایدار بر کارایی فنی تولید گندم دیم شهرستان سقز میباشد. مواد و روشها: جهت رسیدن به هدف پژوهش، از رهیافت مرزی تصادفی، استفاده به عمل آمد. برای تعیین فرم تابعی مناسب از بین توابع کاب – داگلاس و ترانسلوگ، از آزمون نسبت درستنمایی بهره گرفته شد و تابع ترانسلوگ به منزله تابع برتر انتخاب گردید. در تابع مزبور، مقدار تولید گندم دیم به عنوان متغیر وابسته و عوامل ماشینآلات، بذر، نیرویکار، کودشیمیایی و سم به منزله متغیرهای مستقل در نظر گرفته شد. با تعیین میزان کارایی فنی مزارع تاثیر عملیات کشاورزی پایدار بر کارایی از طریق برآورد مدل رگرسیونی توبیت مورد ارزیابی قرار گرفت. دادهها و اطلاعات موردنیاز از طریق تکمیل پرسشنامه از ۲۷۱ کشاورز گندمکار شهرستان سقز جمعآوری شد. یافتهها: نتایج نشان داد که میانگین کارایی فنی گندمکاران برابر با ۲۰/۶۲ درصد میباشد. بدینترتیب کشاورزان میتوانند با همان مقادیر نهادههای در دسترس، مقدار تولید را حدود ۳۸ درصد افزایش دهند. بر اساس نتایج حاصله، عوامل سن، تحصیلات، میزان سطح زیرکشت و مولفههای کشاورزی پایدار شامل رعایت تناوب زراعی، شخم حفاظتی، باقی گذاشتن کاه و کلش و آیش تاثیر معنیداری بر کارایی فنی نشان دادند. نتیجهگیری: میزان میانگین کارایی تولید گندمکاران حاکی از آن است که بستر مناسبی برای افزایش تولید و کاهش بکارگیری نهادههای مضر نظیر کودها و سموم شیمیایی برای نیل به کشاورزی پایدار وجود دارد. نظر به تاثیر مثبت عوامل تحصیلات و سطح زیرکشت و مولفههای کشاورزی پایدار، ارتباط بیشتر با زارعین با تحصیلات بالاتر و دارای مزارع بزرگتر و نیز رعایت اصول کشاورزی پایدار میتواند به ارتقای کارایی و بهبود بهرهوری عوامل تولید کمک نماید.