شناسایی و تحلیل مؤلفه های بازدارندة توسعة زنجیرة تأمین محصول سیب زمینی در استان همدان از دیدگاه تولیدکنندگان
نویسندگان
1 دانش آموختة دکتری توسعة کشاورزی، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکدة اقتصاد و توسعة کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 نویسنده مسئول و استادیار گروه مدیریت و توسعة کشاورزی، دانشکدة اقتصاد و توسعة کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
3 استاد گروه مدیریت و توسعة کشاورزی، دانشکدة اقتصاد و توسعة کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.30490/aead.2020.264724.1017چکیده
زنجیرة تأمین محصولات کشاورزی نقش مهمی در شکل گیری و انسجام کسب وکارها و فعالیتهای اقتصادی بخش کشاورزی و امنیت غذایی ایفا میکند. محصول سیب زمینی در استان همدان، با وجود کسب مقام اول تولید در کشور، با چالشهای مختلف مواجه است که کارکرد زنجیرة این محصول را کند می سازد. از اینرو، هدف تحقیق حاضر شناسایی و تحلیل مؤلفه های بازدارندة توسعة زنجیرة تأمین محصول سیب زمینی استان همدان بود. با توجه به جامعه آماری تحقیق (واحدهای تولیدکننده سیب زمینی (6120=N))، نمونه ای به تعداد 246 نفر در منطقة مورد مطالعه انتخاب شد. برای گردآوری داده ها و اطلاعات مورد نیاز، از پرسشنامه و برای تحلیل داده ها، علاوه بر آماره های توصیفی، از روش تحلیل عاملی استفاده شد. نتایج نشان داد که شش عامل فنی- زیرساختی، اجتماعی و خدماتی، سیاستگذاری، اقتصادی، آموزشی و ترویجی، و زیست محیطی، در مجموع، 60/38 درصد از واریانس کل عوامل بازدارنده را تبیین می کنند؛ همچنین، نقش عامل فنی– زیرساختی در توسعة زنجیرة تأمین سی زمینی مهم تر از دیگر عوامل است. بنابراین، برنامه ریزی و سرمایه گذاری در به روز کردن فناوری های مورد استفاده در حلقه های زنجیرة تأمین و همچنین، توسعة مکانیزاسیون در مراحل مختلف تولید، نگهداری، تبدیل و فرآوری، حمل ونقل و توزیع می تواند آهنگ توسعة زنجیرة تأمین را تسریع کند.
