فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بیان مسئله: تاکنون مدیران و دولتمردان در چارچوب رویکرد بازآفرینی شهری تلاش‌های بسیاری کرده‌اند، اما این تلاش‌ها نتوانسته‌اند مشکلات بافت‌های ناکارآمد را حل کنند. علت اصلی این ناکامی، نبود چارچوب و مدل مناسب برای ارزیابی تحقق‌پذیری این پروژه‌ها، به‌ویژه در فرآیند تهیه طرح‌ها بوده است. تاکنون، ارزیابی‌ها عمدتاً به تحقق‌پذیری محصول برنامه‌ها پرداخته‌اند و نه فرآیند تهیه آن‌ها. اهداف: این پژوهش به دنبال شناسایی و اولویت‌بندی معیارها و شاخص‌های مؤثر در فرآیند تهیه طرح‌های بازآفرینی شهری است. روش‌ها: ابتدا، با استفاده از مطالعات اسنادی، چارچوب نظری تدوین شد. سپس با استفاده از روش تحلیلی تطبیقی و مرور دیدگاه‌های مشابه، معیارها و شاخص‌های اولیه مشخص شدند. برای بومی‌سازی و تطبیق با زمینه ایران، مصاحبه‌هایی با صاحب‌نظران انجام شد و نهایتاً اهمیت معیارها و شاخص‌ها از طریق پرسشنامه‌ای توسط بازیگران اصلی پروژه‌های بازآفرینی شهری در ایران تعیین و اولویت‌بندی شد. یافته‌ها: پژوهش نشان داد که از میان ۱۴ معیار شناسایی‌شده، معیارهای صلاحیت کارفرما، مدیریت پروژه، قدرت اقتصادی و مالی، مشارکت عمومی و تعامل دستگاه‌ها بیشترین اهمیت را دارند. در مقابل، معیار تعامل قانونی و پشتیبانی علمی کمترین اهمیت را دارند. نتیجه‌گیری: معیارهای مرتبط با ساختار قدرت (تمرکز) بیشترین اهمیت و معیارهای مرتبط با ساختار ارتباطی (عدم تمرکز) کمترین اهمیت را داشته‌اند.