ارزیابی میزان کارایی لوتئولین بر پایداری روغن های زیتون و کانولا در درجه حرارت های مختلف بر اساس مکانیسم مهارکنندگی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، صندوق پستی 1163-91775، مشهد، ایران، تلفن(0098) 511 38795620، فکس (0098) 511 38787430، پست الکترونیک:sma_257@yahoo.com

2 استاد تمام، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

3 کتری، استادیار گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

4 4دکتری، گروه تغذیه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد

doi
چکیده

تجزیه و تحلیل سنتیکی به منظور رفتار آنتی اکسیدانی لوتئولین در تری آسیل گلیسرول های زیتون و کانولا انجام شد. فرایند اکسایش در یک رژیم سنتیکی (غلظت بالای اکسیژن) در دماهای 60، 80 و 100 درجه سانتیگراد در محیط تاریک صورت گرفت. پارامترهای سنتیکی مختلف شامل فاکتور پایدارسازی (F)، نسبت سرعت اکسایش (ORR)، فعالیت آنتی اکسیدانی (A) و میانگین سرعت مصرف بازدارنده (WInH) تعیین شدند. پایداری اکسایشی روغن­های زیتون و کانولا با لوتئولین افزوده شده بهبود یافت. بالاترین فعالیت آنتی­اکسیدانی لوتئولینً در غلظت 02/0 درصد به دلیل توزیع بیشتر آن در فصل مشترک روغن-آب در روغن زیتون و دمای 60 درجه سانتیگراد مشاهده گردید. همچنین با افزایش غلظت لوتئولین، سرعت اکسایش تری­آسیل­گلیسرول­های زیتون به دلیل مشارکت بیشتر آن در واکنش­های جانبی 10 و 11 (بترتیب و ) در دمای مذکور به طور معنی­داری افزایش یافت. مقادیر ثابت سرعت مصرف آنتی­اکسیدان در واکنش­های جانبی(Keff) و میانگین سرعت آغاز زنجیره واکنش­های رادیکالی (Wi/f) آشکار کرد لوتئولین با درجه مشارکت بالاتری در واکنش­های آغازین و انتشار زنجیری اکسایش روغن کانولا شرکت می­کند. در کل با افزایش دما، فعالیت لوتئولین در تری­آسیل­گلیسرول­های زیتون و کانولا به ترتیب افزایش و کاهش نشان داد. این رفتار به تغییر در مکانیسم مهارکنندگی با غلبه واکنش­های 7 ( )، 8 ( ) و 9 ( ) در روغن زیتون و واکنش­های جانبی پرواکسیدانی در روغن کانولا مرتبط بود.