اثر کاربرد جلبک دریایی روی اجزای عملکرد، عملکرد دانه و روغن ژنوتیپهای گلرنگ پاییزه در خاکهای شور دشت تبریز
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
doi
10.22034/saps.2024.63691.3284چکیده
مقدمه و اهداف: : امروزه کاربرد عصاره جلبک دریایی برای کاهش اثرات تنشهای محیطی در گیاهان رو به گسترش است. پژوهش بهمنظور بررسی اثرات جلبک دریایی بر اجزای عملکرد، عملکرد دانه و روغن ژنوتیپهای امید بخش گلرنگ پاییزه و گزینش ژنوتیپهای پرمحصول برای کشت در خاکهای شور و کمبازده دشت تبریز اجرا گردید.مواد و روشها: آزمایش بهصورت کرتهای خرد شده بر پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی طی سال 1402-1401 اجرا شد. کرت اصلی شامل محلول پاشی عصاره جلبک دریایی (شاهد و تیمار در مرحله گلدهی بهمقدار 4 میلی لیتر در متر مربع) و کرت فرعی 14 ژنوتیپ گلرنگ بودند. یافته ها: محلول پاشی گلرنگ با عصاره جلبک دریایی باعث افزایش معنیدار ارتفاع بوته، تعداد طبق در بوته، وزن هزار دانه، درصد روغن، عملکرد دانه و روغن گردید. اثر جلبک دریایی روی ژنوتیپها بهطور معنیداری متفاوت بود. همبستگی بین تعداد طبق در بوته و وزن هزار دانه با عملکرد دانه و روغن مثبت و معنیدار شد. ژنوتیپهای با تعداد طبق و وزن هزار دانه بیشتر عملکرد دانه بالاتری کسب کردند. همبستگی بین ارتفاع بوته و عملکرد دانه (71/0) و روغن (68/0) مثبت و معنیدار دیده شد. نتیجهگیری: ژنوتیپ PI560166 در اثر تیمار جلبک دریایی بهترتیب 1463 و 493 کیلوگرم در هکتار افزایش عملکرد دانه و روغن نشان داد. ژنوتیپهایPI426521، PI250204، PI752444، PI572441، PI259994 و PI525458 بهترتیب در رتبههای بعدی بودند. کشت ژنوتیپهای مذکور بههمراه محلول پاشی عصاره جلبک دریایی در اراضی شور و کمبازده دشت تبریز و اقلیمهای مشابه امکان توسعه کشت گلرنگ را فراهم خواهد آورد.