تأثیر محلول غذایی هوگلند و تریاکانتانول بر عملکرد و رنگیزه‌های فتوسنتزی ریحان (Ocimum basilicum L.)

نویسندگان

1 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی تولید و پس از برداشت گیاهان دارویی، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دانشیار گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

4 دانش آموخته گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

5 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22034/saps.2024.60746.3189
چکیده

مقدمه و اهداف: این پژوهش به منظور بررسی تأثیر غلظت­ تنظیم­کننده رشد تریاکانتانول در دو غلظت از محلول غذایی هوگلند شامل یک­­دوم هوگلند و هوگلند کامل بر روی عملکرد اقتصادی (صفات رشدی) و رنگیزه­های فتوسنتزی گیاه ریحان (Ocimum basilicum L.) انجام گرفت. مواد و روش­ها: آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی که فاکتور اول شامل غلظت محلول غذایی با دو سطح یک­دوم هوگلند و هوگلند کامل و فاکتور دوم شامل تریاکانتانول در سه غلظت صفر، پنج و 10 میلی‌گرم در لیتر با سه  تکرار روی گیاه ریحان در سال زراعی 1398 – 1397 در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، بر روی صفات رشدی و رنگیزه­های فتوسنتزی انجام گرفت. یافته­ها: با افزایش غلظت تریاکانتانول به میزان 10 میلی‌گرم بر لیتر تعداد شاخه‌های جانبی در هر دو محلول غذایی کاهش یافت که تأثیر منفی بر تعداد شاخه­های جانبی داشت. افزایش غلظت تریاکانتانول به میزان پنج میلی‌گرم بر لیتر در مقایسه با شاهد بیشترین میزان صفات رشدی را دربرداشته است، در صورتی که غلظت 10 میلی‌گرم بر لیتر تریاکانتانول منجر به کاهش میانگین صفات رشدی مورد بررسی شده است. سطح کلروفیل کل در محلول غذایی هوگلند کامل به میزان 10 درصد نسبت به محلول غذایی یک­دوم هوگلند افزایش نشان داد. نتیجه­گیری: بنابراین براساس نتایج آزمایش می‌توان ادعا نمود که استفاده از محلول غذایی هوگلند کامل منجر به افزایش عملکرد اقتصادی و رنگیزه­های فتوسنتزی گیاه ریحان می‌گردد که می‌تواند این گیاه دارویی از نظر اقتصادی و دارویی قابل توجیه باشد.