فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینۀ مطالعه: پروفایل لیپوپروتئین‌ پلاسما یکی از مکانیسم‌های مؤثر در توسعه‌ی بافت بیضه و فرآیند اسپرماتوژنز در خروس‌ها است. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر مکمل ال-کارنیتین در جیره‌ی جوجه‌ خروس‌های نابالغ بر هیستولوژی بیضه، شاخص‌های اسپرماتوژنز و لیپوپروتئین‌های پلاسما در پیک تولید اجرا شد. روش‎کار: 12 قطعه خروس مادر گوشتی سویه‌ی راس (12 هفتگی) به مدت 22 هفته، در یک طرح کاملاً تصادفی با دو تیمار (سطوح صفر و 250 میلی‌گرم بر کیلوگرم ال-کارنیتین در جیره) و شش تکرار استفاده شد. برنامه‌ی خوراک‌دهی و نوردهی بر اساس کاتالوگ سویه‌ی راس 308 انجام گرفت. برای دستیابی به اهداف تحقیق، در سن 34 هفتگی به‌طور تصادفی چهار پرنده از هر تیمار انتخاب و پس از خونگیری از سیاهرگ زیر بال کشتار شدند. در نهایت غلظت کلسترول، LDL و HDL پلاسما با استفاده از کیت تجاری مخصوص و شاخص‌های بافتی بیضه (تعداد سلول‌های اسپرم‌ساز، سلول‌های سرتولی، قطر لوله منی‌ساز، ارتفاع اپی‌تلیوم منی‌ساز، ضریب تمایز لوله‌ای و ضریب اسپرماتوژنز) پس از تهیه مقاطع پارافینی پنج میکرومتری، با نرم افزار SAS بررسی شدند. نتایج: نتایج نشان داد که تعداد لوله‌های منی‌ساز و سلول‌های سرتولی به طور معنی‌داری تحت تأثیر ال-کارنیتین جیره‌ای قرار گرفت (05/0>p ). مکمل‌سازی ال-کارنیتین در جیره جوجه‌خروس‌ها پیش از بلوغ جنسی باعث افزایش معنی‌داری در شاخص اسپرماتوژنز (003/0>p )، و شاخص تمایز لوله‌ای (02/0>p ) شد. میزان HDL به‌طور معنی‌داری تحت تأثیر مکمل ال-کارنیتین قرار گرفت (007/0>p ). یک تمایل به معنی‌داری در غلظت LDL  (09/0=p )، و نسبت HDL/LDL (059/0=p )، بین تیمارها مشاهده شد، ولی بین تیمارها تفاوت معنی‌داری از لحاظ کلسترول مشاهده نشد. نتیجه­گیری نهایی: بر اساس نتایج این مطالعه، تغذیه جوجه‌خروس‌های نابالغ با 250 میلی‌گرم ال-کارنیتین توسعه‌ی بافت بیضه و فرآیند اسپرماتوژنز را بهبود می‌بخشد.