مدل‌سازی آسیب نخاعی به روش Modified Allen در میمون نژاد رزوس با استفاده از دستگاه ابداعی Royan Impactor

نویسندگان

1 پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست شناسی و فناوری سلول‌های بنیادی جهاددانشگاهی، مرکـز تحقیقـات علـوم سـلولی، گـروه سـلول‌هـای بنیادی و زیست شناسی تکوینی، تهران، ایران

2 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 متخصص جراحی مغز و اعصاب، بیمارستان گاندی، تهران، ایران

4 پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست شناسی و فناوری سلول‌های بنیادی جهاددانشگاهی، مرکـز تحقیقـات علـوم سـلولی، گـروه سـلول‌هـای بنیادی و زیست شناسی تکوینی، تهران، ایران

5 دانش آموخته جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

6 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

7 پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست شناسی و فناوری سلول‌های بنیادی جهاددانشگاهی، مرکـز تحقیقـات علـوم سـلولی، گـروه سـلول‌هـای بنیادی و زیست شناسی تکوینی، تهران، ایران

doi
10.22059/jvr.2020.283190.2940
چکیده

زمینۀ مطالعه:به دلیل وقوع بالای حوادث مختلف، همواره ضایعات نخاعی و مسائل مربوط به آن یکی از نگرانی‌ها و دغدغه‌های جامعه پزشکی و حتی دامپزشکی می‌باشد. انجام این پروژه جهت یافتن راهی برای درمان این نوع ضایعات ضروری به نظر می‌رسد. هدف: هدف از مطالعه حاضر اصلاح سیستم Allen و استفاده از دستگاه ابداعیRoyan Impactor برای ایجاد آسیب نخاعی در میمون بزرگ نژاد رزوس و تأیید این مدل‌‌سازی با مطالعات بالینی و تصویربرداری جهت کاربرد آن در طب انسانی و دامی می‌باشد. روش‎کار: در مطالعه حاضر از روش Modified Allen و دستگاه Royan Impactor برای ایجاد مدل آسیب نخاعی برروی میمون نژاد رزوس استفاده شد. 5 قلاده میمون تحت بیهوشی با کتامین، زایلازین و ایزوفلوران قرار گرفته و پس از لامینکتومی در سطح مهره‌های سینه‌ایی (T9-T10) مورد نظر، نخاع در معرض دید قرارگرفت. سپس وزنه50 گرمی از ارتفاع 12 سانتی‌متری بر روی صفحه فشرده 2 میلی‌متر مربعی رها شد. نتایج: نتایج این مطالعه نشان داد در تمام نمونه‌ها پس از وارد آمدن ضربه، تغییرات سیگنال به‌صورت کاهش سیگنال در T2W، در مقاطع ساجیتال و اگزیال در ناحیه ضربه ناشی از هماتوم، التهاب، فشار بر روی نخاع و تخریب نسج مشاهده شد. در معاینات بالینی تمامی نمونه‌ها 5-3 روز بعد از ایجاد ضایعه نخاعی علائم شوک نخاعی که با احتباس ادرار مشخص بود برطرف گردید. اگرچه تمامی واکنش‌های سنجش میزان ضایعه، تا حد قابل توجهی ضعیف شده بودند ولی تا پایان مطالعه به حالت طبیعی برنگشتند. نتیجه­گیری نهایی: با توجه به نتایج حاصله که به آن‌ها اشاره شده است و مقایسه این نتایج با نتایج دیگر محققین در این زمینه که از روش‌های مختلفی برای ایجاد مدل استفاده کرده‌اند، نشان می‌دهد روش اصلاح شده‌ی‌Allen  و وسیله‌ای که برای این منظور ساخته شده از کارایی لازم برای ایجاد مدل نخاعی شبیه به مدل بالینی ضایعات نخاعی برخوردار است.