کیفیت سنجی پارک های شهری از دیدگاه فضای شهری برای همه سنین (میدان پژوهش: پارک ملت قزوین)
نویسندگان
1 استادیار معماری، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
2 کارشناس ارشد طراحی شهری، گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد مرمت و احیای بناها و بافت های تاریخی، گروه مطالعات و حفاظت معماری و شهری ،دانشکده معماری، دانشگاه تهران ،تهران، ایران
doi
10.48311/UDD.5.4.85چکیده
بیان مساله: فضاهای همگانی بویژه پارکها، مکانی حیاتی برای اعضای خانواده در هر سنی به حساب می آیند، در حالیکه تا به امروز کمتر به بیان شاخصهای کیفیت فضایی برای همه سنین در پارکها پرداخته شده و به ندرت الزامات محیط برای گروههای مختلف سنی ترکیب شده است. اهداف: پژوهش حاضر به دنبال کشف شاخصها به عنوان ابزاری برای پیشروی به سوی جوامع مادام العمر از دیدگاه فضای شهری برای همه ی سنین، در پارکها و در سطحی بالاتر ارتقاء کیفیت فضای همگانی میباشد. روش: این پژوهش از نوع کاربردی و روش تحقیق در آن، توصیفی- تحلیلی است. در پژوهش پیشرو یک متغیر وابسته و 12 متغیر مستقل در پارک ملت قزوین به عنوان میدان پژوهش معرفی شده اند. یافته ها: در این تحقیق دریافتیم «راحتی» و «مشارکت اجتماعی و تشویق به روابط بین نسلی» بیشترین تاثیر و «امنیت» و «غنای حسی و بهره گیری از خلاقیت در طراحی» کمترین تاثیر را در کیفیت طراحی پارک ملت، برای همه سنین ایفا میکنند، همچنین شاخصهای "ایمنی" و "غنای حسی و بهره گیری از خلاقیت در طراحی" در سنین پایین و شاخصهای "امنیت" و "احترام به تنوع و تفاوت همه سنین با هر میزان توانایی" در سنین بالا، از مهمترین عوامل موثر بر کیفیت این پارک به حساب میآیند. نتیجه گیری: در نهایت دریافتیم که پارک ملت قزوین هنوز به عنوان پارکی برای همه سنین نمی باشد و در نتیجه متفاوت بودن اولویت شاخصها برای سنین مختلف درمی یابیم که دستیابی به میانگینی از تمام شاخصها میتواند پارک را برای همه سنین مناسب گرداند.
