تدوین برنامه زراعی پایدار جهت کاهش گازهای گلخانهای و آلاینده های محیط زیست در حوضه آبریز سیستان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی دانشگاه سیستان و بلوچستان،دانشکده مدیریت و اقتصاد،زاهدان
2 گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه سیستان و بلوچستان
4 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مهندسی زراعی و عمران روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
doi
10.22034/saps.2024.58872.3133چکیده
اهداف: بخش کشاورزی منبع مهم انتشار گازهای گلخانهای است. در سال های اخیر افزایش مصرف انرژی نهادههای کشاورزی منجر به افزایش انرژی مصرفی و انتشار گازهای گلخانهای CO2 شده است. از این رو بهینه سازی انرژی مصرفی و در نتیجه کاهش آلایندههای محیطزیستی در قالب در نظر گرفتن پیوند آب-انرژی-غذا در یک چرخه کشاورزی میتواند از اهمیت ویژهای برخوردار باشد.هدف این مطالعه تدوین برنامه زراعی پایدار جهت کاهش گازهای گلخانهای و آلایندههای محیطزیست در حوضه آبریز سیستان هست. مواد و روشها: این مقاله در محدوده مطالعاتی دشت سیستان با استفاده از یک مدل برنامه ریزی چند هدفه غیرخطی به تعیین میزان مصرف انرژی نهادههای کشاورزی و انتشار گازهای گلخانهای CO2 جهت حفاظت از کشاورزی پایدار پرداخته است. روش حل و کدنویسی مدل با استفاده از نرم افزار GAMS انجام شده است. یافتهها: نتایج مدل پیشنهادی نشان داد که با اجرای پیوند WEFN علاوه بر کاهش میزان مصزف انرژی نهادهها به میزان 25/0 درصد میزان انتشارگازهای گلخانهای (CO2) در کل حوضه مورد بررسی به مقدار 49/0 درصد کاهش یافته است. نتیجهگیری: در رویکرد تکبعدی به دلیل عدم انسجام سیاسی و پایین بودن بهرهوری در استفاده از منابع، باعث پررنگتر شدن رویکرد پیوند شده است. رویکرد پیوند WEFN میتواند امنیت همه جانبه منابع آب- انرژی و غذا را که توأم با دسترسی پایدار و عادلانه منابع است را ارتقا بخشد. بنابراین بایستی یک برنامهریزی جامع در راستای توسعه پایدار کشاورزی صورت گیرد، تا با تغییر ساختار الگوی کشت حوضه در جهت کاهش آلایندههای محیطزیستی اقداماتی کارشناسانه صورت گیرد.