مدلسازی و تحلیل عملکرد دریامانی یک شناور تندرو پروازی
نویسندگان
1 گروه مهندسی دریا - کشتی سازی، دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران.
2 گروه مکانیک، دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران.
3 گروه مهندسی دریا - کشتی سازی، دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران.
4 گروه مهندسی دریا - کشتی سازی، دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران.
doi
10.22113/jmst.2020.213348.2340چکیده
کنترل حرکات شناور می تواند تحت تأثیر کاهش حرکات هیو و پیچ در شناورهای تندرو و به طور ویژه در بدنه پروازی باشد. به منظور کاهش این گونه حرکات، استفاده از فویل میتواند تکنیک مؤثری نسبت به سایر روش ها باشد. از آنجایی که شناورهای تندرو در آب های مواج دچار مشکل میشوند می بایست حالت سازشی بین سرعت و عملکرد دریامانی وجود داشته باشد. هدف از این تحقیق پیش بینی عملکرد دریامانی یک شناور پروازی خاص در دو حالت بدون فویل و با فویل در پاشنه می باشد. مدل شناور در این تحقیق ابتدا در نرمافزار Rhino مدلسازی شده و سپس در نرمافزار Star-CCM+ با استفاده از معادلات حل کننده RANS شبیهسازی شده است. نتایج به صورت RAO حرکات هیو و پیچ در ضریب سرعت های مختلف به دست آمده است. به طور کلی مزایایی در رژیم سرشی شناور پروازی به واسطه اضافه نمودن فویل در پاشنه ایجاد می شود که بر طبق نتایج حاصله با افزایش سرعت شناور و در محدودهای خاص میتواند در کاهش حرکات در صفحه عمودی مؤثر باشد. بطور مثال در سرعت 40 نات در صورت نصب فویل پاشنه به ترتیب %19/31 و %26/44 کاهش RAO حرکات هیو و پیچ مشهود بوده است.