ارزیابی اثرات پلاسمای غنی از پلاکت بر تمایز سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان به سلولهای تاندونی (تنوسیت) در خرگوش
نویسندگان
1 گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 پژوهشکده معتمد، جهاد دانشگاهی، تهران، ایران
3 گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 گروه آموزشی پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
6 گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
7 پژوهشکده تحقیقات زیست پزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jvr.2020.250664.2754چکیده
زمینۀ مطالعه:ترمیم تاندونمیتواند نیازمند مجموعهای از مداخلههای درمانی نظیر ایجاد شرایط خاص فیزیکی، استفاده از روشهای مهندسی بافت، استفاده از فاکتورهای رشد و نیز تحریکهای مکانیکی باشد. بررسیهای گذشته نشان داده که استفاده از پلاسمای غنی از پلاکت در ترمیم تاندون مؤثر بودهاست. هدف:هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر تمایزدهندگی ترشحات لخته PRP بر سلولهای بنیادی مزانشیمال اخذ شده از مغز استخوان خرگوش میباشد. روشکار:سلولهای بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان 10 سر خرگوش سفید نژاد نیوزیلندی اخذ شده و مورد بررسیهای فلوسایتومتری و مورفولوژیک قرار گرفتند. سپس این سلولها با استفاده از PRCR تحت درمان قرارگرفته و از نظر ظاهری و نیز مارکرهای معرف تنوسیتها با استفاده از روش Real-Time PCR بررسی شدند. نتایج: بررسی اختلاف بیان ژنهای Scx، Tnmd، کلاژن تیپ I و تناسین C در سلولهای تمایز یافتهدر مقایسه با سلولهای بنیادی نشان داد که میزان بیان همهی آنها به صورت معنیداری پس از درمان سلولها با PRCR افزایش یافته است. نتیجهگیری نهایی:تحت درمان قرار دادن سلولهای بنیادی با PRCR باعث بیان شدن ژنهای مربوط به تاندون و تمایز سلولهای بنیادی به تنوسیتها میشود.
