تأثیر محلول های غذایی مختلف بر روی خصوصیات کیفی و فیزیولوژیکی دو رقم فلفل
نویسندگان
1 هیت علمی/ دانشگاه تبریز
2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی تولید و پس از برداشت گیاهان دارویی، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز،
3 دانش آموخته دانشگاه تبریز، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4 دانشگاه تبریز دانشکده کشاورزی گروه علوم باغبانی
5 دانشگاه تبریز
doi
10.22034/saps.2023.55214.2988چکیده
چکیدهاهداف: هدف از پژوهش بررسی محلولهای غذایی مناسب برای حصول کیفیت مناسب و خصوصیات فیزیولوژی مناسب میباشد. لذا در این پژوهش تأثیر محلولهای غذایی مختلف بر برخی خصوصیات فیزیولوژیکی و همچنین خصوصیات کیفی دو رقم فلفل (دیماز و کالیفرنیاواندر) تحت شرایط هیدروپونیک مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روشها: در این آزمایش، تأثیر چهار نوع محلول غذایی (هوگلند 1، هوگلند 2، انگلستان و ناپ) در سه تکرار روی دو رقم (دیماز و کالیفرنیاواندر) بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سال 1395-96 در گلخانه تحقیقاتی گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز مورد بررسی قرار گرفت. صفات مرتبط با خصوصیات فیزیولوژیک (شاخص کلروفیل، غلظت عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم برگ) و صفات کیفی میوه فلفل (طول و قطر میوه، مواد جامد محلول، EC میوه، اسیدیته قابل تیتراسیون و ویتامین ث) مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها: باتوجهبه نتایج میتوان گفت که رقم دیماز بیشترین مواد جامد محلول کل و pH را به خود اختصاص داد. بیشترین شاخص کلروفیل (5/49 واحد اسپد) در تیمار هوگلند 1 بهدست آمد. تأثیر تیمارها و ارقام بر غلظت نیتروژن برگ معنیدار شد، بهطوریکه بیشترین میزان نیتروژن بهترتیب در ترکیب تیماری رقم دیماز با هوگلند 1 (2/3 میلیگرم بر گرم وزن خشک برگ) و هوگلند 2 (1/3 میلیگرم بر گرم وزن خشک برگ) و رقم کالیفرنیاواندر با هوگلند 2 (15/3 میلیگرم بر گرم وزن خشک برگ) مشاهده شد. غلظت فسفر برگ نیز بهترتیب برای محلول غذایی هوگلند 1 در رقم کالیفرنیاواندر (9/1 میلیگرم بر گرم وزن خشک برگ) و محلول غذایی انگلستان در رقم دیماز (85/1 میلیگرم بر گرم وزن خشک برگ) مشاهده شد. نتیجه گیری: باتوجهبه نتایج، محلول غذایی انگلستان با تأثیر مطلوب بر روی برخی خصوصیات کیفی بهعنوان مناسبترین محلول غذایی برای کشت و پرورش فلفل در این آزمایش معرفی شد.