بررسی آلودگی فلزات سنگین در خاکهای اطراف شهرک صنعتی یزد
نویسندگان
1 استادیار، بخش تحقیقات خاک و آب.مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان یزد.سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی.یزد.ایران.
2 دکترای جامعه شناسی، توسعه اجتماعی دانشگاه تهران و مدیر بازار آب یزد.یزد. ایران
doi
10.22069/ejsms.2026.23412.2184چکیده
سابقه و هدف: فلزات سنگین در خاکهای کشاورزی ممکن است تحت تاثیر مواد مادری خاک، بهطور طبیعی در خاک وجود داشته باشند (زمین زاد) و یا اینکه در اثر فعالیتهای انسانی به خاک افزوده شوند (بشرزاد). آلودگی فلزات سنگین نه تنها باعث کاهش کیفیت فیزیکی و شیمیایی خاک، کاهش فعالیت زیستی و دستیابی زیستی مواد مغذی خاک میشوند، بلکه تهدیدی جدی برای سلامتی انسان و امنیت زیست محیطی از طریق ورود به زنجیره غذایی و نفوذ به آبهای زیرزمینی به شمار میروند. صنایع، یکی از منابع اصلی تولید عناصر سنگین هستند که از دو طریق تولید پسابهای آلوده و آلایندههای ناشی از دودکش کارخانهها، منجر به ورود این مواد به خاک و تجمیع آن از طریق آبیاری با آبهای آلوده و طریق فرونشست جوی میشوند. خاصیت سمی و قابلیت تجمع زیستی فلزات سنگین در خاک و گیاهان و همچنین ورود به زنجیره غذایی انسان، خطرات آنها را دوچندان میسازد. از اینرو، صنایع میتوانند با ابتکارات اجتماعی و زیستمحیطی، انتظار جامعه از مسئولیتپذیری خود را پاسخ دهند و از دغدغه سلامت بشری بکاهند. مواد و روشها: یک طرح آزمایشی کامل تصادفی در قالب فاکتوریل، در سه تکرار و سه عمق (20-0، 40-20 و 60-40 سانتیمتری) و سه منطقه (پاک یا شاهد (هامانه)، نیمه آلوده (خضرآباد) و آلوده (شحنه)) در غرب شهرستان یزد انجام شد. مزارع مورد نظر به ترتیب زیر کشت پسته، انار و گردو بود. آبیاری همه مزارع به صورت غرقابی انجام میشد. از هر مزرعه از سه نقطه و در هر نقطه از سه عمق، به کمک اوگر، حدود یک کیلوگرم نمونه خاک برداشت شد و در مجموع 27 نمونه به آزمایشگاه منتقل گردید. غلظت کل فلزات سنگین سرب، کادمیم، آرسنیک، نیکل، سلنیم، جیوه، برلیم، کروم و تالیم با دستگاه جذب اتمی مجهز به کوره تعیین و آنگاه شاخصهای زمین انباشتگی و فاکتور غنی شدگی اندازهگیری شد و داده ها مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. دستاورها: غلظت عناصر جیوه، برلیم، کروم و تالیم در هیچ نمونهای معنیدار نبود در هر سه منطقه و هر سه عمق، آلودگی سرب و سلنیم در حد غیر مجاز قرار داشت. آلودگی کادمیم فقط در منطقه آلوده شحنه و آلودگی ارسنیک و نیکل در منطقه آلوده شحنه و نیمه آلوده خضرآباد ثبت گردید. اثر متقابل میزان آلودگی و عمق خاک معنیدار بوده و عمق 60-40 سانتیمتری خاک منطقه شحنه (آلوده) دارای بیشترین غلظت کادمیم، سرب، آرسنیک، نیکل و سلنیم نسبت به منطقه خضرآباد (نیمه آلوده) و هامانه (پاک) بود.. نتایج نشان داد که آلودگی فلزات سنگین بهویژه در آبیاری غرقابی قابلیت حرکت در عمق را دارد. بطوریکه در منطقه آلوده (شحنه) با افزایش عمق غلظت کادمیم نسبت به سطح خاک 63/92%، غلظت سرب نسبت به سطح خاک 48/44%، غلظت ارسنیک 14/97% نسبت به سطح خاک، غلظت نیکل 72/71% نسبت به سطح خاک و غلظت سلنیم 75/91% نسبت به سطح خاک افزایش نشان داد. طبق دو شاخص اندازه گیری شده غلظت کادمیم، سرب و سلنیم در هر سه منطقه در وضعیت شدید و خطرناک قرار داشت. ارسنیک در منطقه خضرآباد و شحنه و نیکل تنها در منطقه شحنه در وضعیت خطرناک قرار داشت.نتیجهگیری: این نتایج میتواند زنگ خطری مبنی بر احتمال رسیدن این آلودگیها به آبهای زیرزمینی و قنوات نیز باشد. همچین به دنبال آلودگی خاک، جذب این مواد از ریشه گیاهان هم افزایش و باعث ایجاد سمیت در گیاه و به دنبال آن ورود به زنجیره غذایی هم میشود که نیازمند جلوگیری از این فرایند است. مسئولیت اجتماعی صنایع ایجاب میکند که هرگونه آلودگی از جانب ایشان که به طبیعت وارد میشود در حداقل مقدار و یا طبق موازین و مقادیر بین المللی باشد.