استخراج دانش کاربردی از پیشینه ها و تاثیر آن برخلاقیت در طراحی معماری
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
2 استادیار دانشکده هنرومعماری، دانشگاه شیراز
doi
چکیده
هرگاه طراحی های پیشینِ سایرِ معماران به عنوان منبعی از دانش طراحی برای بهره گیری در طراحی های آتی مورد استفاده قرارگیرد، اصطلاحاً به آن پیشینهِ طراحی اطلاق می شود. درتحقیق حاضر، با محوریت قراردادن نوع پیشینههای طراحی از یک سو و الگوی استخراج دانش کاربردی از آنها از سوی دیگر، گونههای مختلفِ بهره گیری از پیشینههای طراحی، موردآزمون قرار گرفت تا تاثیرات آنها بر خلاقیت ایده های طراحی و راه حل های جدیدِ تولید شده، مورد سنجش قرارگیرد. گونههای مختلف بهره گیری از پیشینههای طراحی، روی 65نفر از دانشجویان ترم چهارم طراحی معماری دانشکده هنر و معماری دانشگاه شیراز، مورد آزمون قرارگرفت. به این شکل که دانشجویان به 5گروه مساوی تقسیم شدند و با استفاده از الگوی پیشنهادی تحقیق، پیشینه هایی به روش-های مختلف در اختیار آنها قرار گرفت و ازآنها خواسته شد که به تولید راه حلهای طراحی جدیدی بپردازند. نتایج حاصله ثابت کرد بهرهگیری از پیشینههایی با تنوع موضوعی همراه با استفاده از الگویی که امکان استخراج دانش کاربردی از پیشینه ها را میسر سازد، می تواند تاثیری عمده در بالا بردن خلاقیت راه حل های جدید طراحی داشته باشد. در نهایت این تحقیق، پیشنهادهایی برای بهره برداری صحیح از پیشینهها که منجر به افزایش خلاقیت گردد، ارایه می نماید.